گروهی از کارشناسان سازمان ملل در امور حقوق بشر روز جمعه از جمهوری اسلامی خواستند تا به طرح اتهام‌هایی علیه معترضان بازداشت‌شده که مجازات آن می‌تواند حکم اعدام باشد، خاتمه دهد. 

در بیانیه این گروه از کارشناسان به طرح اتهام «محاربه» و «فساد فی الارض» از سوی دادستانی انقلاب جمهوری اسلامی علیه هشت نفر از بازداشت‌شدگان در جریان اعتراض‌ها اشاره شده است. 

کارشناسان سازمان ملل همچنین از بیانیه ۲۲۷ نماینده مجلس جمهوری اسلامی درباره اعتراض‌ها انتقاد کرده‌اند. این گروه از نمایندگان مجلس جمهوری اسلامی خواستار برخورد «عبرت‌آموز» با «محاربین» و اجرای «دستور حیات‌بخش قصاص» شده بودند. به گفته کارشناسان سازمان ملل اقدام اکثریت نمایندگان مجلس جمهوری اسلامی «نقض آشکار» اصل تفکیک قوا در نظام سیاسی است. 

در بیانیه کارشناسان سازمان ملل همچنین از احتمال صدور کیفرخواست‌های بیشتر با طرح اتهاماتی که می‌تواند مجازات اعدام را به دنبال داشته باشد ابراز نگرانی شده است. 

یورونیوز نوشت؛ در بخشی از این بیانیه آمده است: «ما از مقامات جمهوری اسلامی می‌خواهیم که به استفاده از مجازات اعدام به عنوان ابزاری برای سرکوب اعتراضات پایان دهند و مجددا درخواست خود را تکرار می‌کنیم که همه معترضانی که به طور خودسرانه و تنها به دلیل استفاده از حقوق مشروع خود برای ابراز عقیده، برگزاری تجمعات مسالمت‌آمیز و یا به دلیل اقدامات مسالمت‌آمیز در راستای ارتقا و حمایت از حقوق بشر و آزادی‌های اساسی دستگیر شده‌اند، فورا آزاد شوند.»

جاوید رحمان، گزارشگر ویژه وضعیت حقوق بشر در ایران از جمله امضاءکنندگان این بیانیه است. 

مقاله قبلی“بدلی” به جای یک مترسک، نوبت تک تک تان می رسد؛ دکتر کاوه احمدی علی آبادی
مقاله بعدیچمران: رأفت جمهوری اسلامی باعث شده همچنان ناامنی ایجاد کنند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.