باراک اوباما، رئیس جمهوری آمریکا روز چهارشنبه 12-11-2014 در نامه ای به کنگره این کشور اعلام کرد که تحریم های اعمال شده از سال 1979 علیه ایران را یک سال دیگر تمدید می کند.

این تحریم ها که دولت آمریکا در دوران ریاست جمهوری جیمی کارتر برای اولین بار اعمال کرد، از فعالیت دولت جمهوری اسلامی در ایالات متحده جلوگیری می کند.

تحریم های واشینگتن علیه تهران، پس از اشغال سفارت آمریکا در تهران توسط گروهی معروف به “دانشجویان پیرو خط امام ” و به گروگان گرفتن ده ها دیپلمات آمریکایی در تهران، علیه جمهوری اسلامی  اعمال شد.

به گزارش خبرگزاری رویترز، اوباما در نامه خود به کنگره آمریکا گفته است که ادامه تحریم ها پس از تاریخ 14 نوامبر لازم است. روسای جمهوری آمریکا که پس از جیمی کارتر و قبل از اوباما زمام امور این کشور را به دست گرفتند، این تحریم را تمدید کرده بودند.

 به گزارش العربیه؛ تمدید تحریم های مرتبط با اشغال سفارت آمریکا در تهران در حالی صورت می گیرد که آمریکا و 5 قدرت دیگر جهانی (بریتانیا، فرانسه، روسیه، چین و آلمان) در نظر دارند تا پیش از ضرب الاجل 24 نوامبر به یک توافق جامع اتمی با ایران برسند که برنامه اتمی ایران را محدود، و تحریم های شدید اقتصادی علیه این کشور را بر می دارد.

مقاله قبلیخانواده مصطفي دانشجو: مسوول عوارض جسمى مصطفى، مسوولان قضايي هستند
مقاله بعدی«مارک والبرگ» مرد شش ميليارد دلاري مي شود
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده