تا پیش از این بسیاری از محصولات کشاورزی و خوراکی غیر واقعی در چین ساخته شده بود که دنیا را متحیر کرده بود و یا به رسوایی هایی بزرگ بدل شده بود. از شیرخشک مصنوعی تا تخم مرغ و گوشت غیرواقعی…

حالا به نظر میرسد پای این محصولات و حتی دستگاه های ساخت این محصولات نیز به ایران باز شده است بدون اینکه به خریداران اعلام شود برنجی که به نام “برنج ایرانی”در حال خریدن هستند برنجی فرآوری شده است.

پیش از این سفره ایرانی ها با برنج های خارجی که به طرز عجیب و غریبی در حین فرآیند پخت قد میکشیدند و به چند سانت میرسیدند را دیده بود، برنج هایی که گاهی “برنج ماکارونی”خوانده میشوند.

به گفته برخی از واردکنندگان برنج، دقیقا ماحصل ابتکارات عجیب غریب چینی ها در تولیدات تقلبی خوراکی هستند. برنج هایی که هم برنج هستند و هم برنج نیستند. در واقع این برنج های دانه، برنج های خرد شده و یه با اصطلاح “نرمه”هستند که با استفاده از یک دستگاه که ابتکار چینی ها است با اضافه کردن مواد افزودنی از جمله اسانس و نشاسته و … تبدیل به برنج های دان و “واقعی”میشوند. برنج ها وارد دستگاه میشوند و سپس به خمیری بدل میشوند و این خمیر نیز به نوعی قالب بندی و یا درواقع “رنده میشود”که تبدیل به برنج های “قد بلند”میشوند.

برنج های کشیده و قدبلندی که مدت هاست راه خود را به سفره های ایرانی باز کرده اند و درباره قد بلندشان نیز کلی تبلیغ میشود.

شاید کمتر کسی از ماهیت واقعی این “برنج ماکارونی ها”خبر داشته است اما نهایتا این محصولات پایشان به ایران وارد شده اما حالا ایران دارد خودش با وارد کردن دستگاه های تبدیل برنج های خورد شده به برنج دانه خود به تولید کننده های این “شبه برنج”بدل میشود. به تازگی آگهی های فروش این دستگاه ها در فضای تجاری ایرانی راه پیدا کرده اند و چندین و چند دستگاه آن به فروش رسیده و کارگاه هایی نیز کار خود را در نزدیکی کرج آغاز کرده اند، به نظر میرسد این “جادوگری”به قدری پر سود است که به تازگی میزان واردات برنج شکسته به ایران افزایش چشمگیری یافته است.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از ناظران؛ به گفته برخی از ناظران ما این برنج های به دست آمده از خمیر با قیمت حدود 5 هزار تومان وارد بازار شده انددر حالی که قیمت خرید دولتی برنج در استان گیلان 6200 تومان است و برنج نرمه یا خورده برنج قیمتی حدود 1200 تومان دارد و برنج های ایرانی قیمتی بین 7 تا 9 هزار تومان به فروش میرسند و برخی از روزنامه نگاران به نام حوزه اقتصاد در ایران که در این زمینه تحقیق کرده اند ارایه برنج ایرانی با قیمت حدود 5 هزار تومان را با توجه به وضع فعلی غیرممکن توصیف کرده اند.

“ناظران”به عنوان یک خریدار با یکی از فروشنده های دستگاه های تبدیل “خرده برنج”به “برنج دانه”تماس گرفته است. فروشنده دستگاه در مورد این دستگاه و محصولات نهایی به ناظران گفت:

branj
قیمت دستگاه حدود 110 میلیون تومان است و تنظیم دستگاه برای تولید محصول نیز 30 میلیون هزینه دارد. ما دستگاه را در محل کارگاه شما تحویل میدهیم. الان یک دستگاه آماده داریم اما برای وارد کردن دستگاه از چین حدود دو ماه از لحظه سفارش تا تحویل، زمان لازم است. این دستگاه ساخت چین است و قطعات اصلی آن مثل موتور غیره ساخت آلمان و ما آن را تا سه سال گارانتی میکنیم.
ما تا حالا چند دستگاه فروخته ایم و هیچ مشکل قانونی تا به حال نداشته ایم و وزارت بهداشت هم محصول را تایید میکند. شما هم برای اینکه مطمین باشید مشکلی پیش نمی آید میتوانید روی محصول بنویسید برنج فرآوری شده یا برنج ویتامینه اما به هر حال هیچ مشکلی وجود ندارد. محصول نهایی هم بسیار شبیه برنج واقعی است که کسی نمیتواند بفهمد برنج نیست. بوی برنج میدهد قیافه اش درست مثل برنج است، خمیر اولیه خیلی شبیه نیست اما وقتی محصول نهایی را نگاه میکنید هیچ فرقی با برنج ندارد.

حال که به لطف دستگاه های چینی میتوان از یک خمیر میتوان برنج ساخت، سوال اصلی این است که آیا نظارتی بر کارگاه های تبدیل برنج خورده به برنج دانه وجود دارد؟ آیا تنها ماده ای که در این خمیرها وجود دارد خرده برنج است؟ یا مواد افزودنی غیرمجازی به آن اضافه میشود؟
به تازگی وزارت بهداشت ایران با نام بردن از چندین نمونه برنج خارجی، آنها را سمی و غیرقابل مصرف اعلام کرد.
پیشتر نیز مجلس درباره مسموم بودن برخی از ارقام برنج خارجی از جمله برنج های هندی اظهار نظر کرده بود اما هیچ گاه منشاء این آلودگی و احتمال اینکه این برنج ها واقعا برنج نباشد مطرح نشده است.
حتی مقام های رسمی ایرانی از برخی مارک های بسیار معروف نام برده اند و آنها را حاوی سرب و آرسنیک عنوان کرده اند اما هیچگاه به طور قطعی گفته نشده است منشا این سرب و آرسنیک در برنج ها چه بوده است.

مقاله قبلیدریاچهٔ‌ آرال به مرگ نزدیک می‌شود
مقاله بعدیاوجالان: سقوط کوبانی به معنای پایان پروسه صلح پ‌ک‌ک با ترکیه است
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.