کوجی فوکادا برای ساخت فیلم “خداحافظ تابستان” به عنوان بهترین کارگردان جشنواره فیلم “شب‌های تالین بلک” در استونی انتخاب شد.

 در همین حال فیلم “زیبایی عالی” محصول مشترک ایتالیا و فرانسه به کارگردانی پائولو سورنتینو جایزه بزرگ هفدهمین جشنواره فیلم “شب‌های تالین” را که سی‌ام نوامبر در پایتخت استونیا به کارش خاتمه می‌دهد، دریافت کرد. این فیلم همچنین جایزه بهترین فیلمبرداری را هم برد.

این فیلم با تمرکز بر داستان جپ گامباردلا نماد انحطاط رُم ساخته شده است.

جایزه بهترین کارگردانی هم به کوجی فوکادا کارگردان ژاپنی برای فیلم “خداحافظ تابستان” رسید.

ماکسیم سوخانوف بازیگر روسی برای بازی در فیلم “نقش” ساخته کنستانتین لوپوشانسکی جایزه بهترین بازیگر مرد و ژولیت بینوش برای بازی در فیلم “کامیل کلودل 1915” ساخته برونو دومون جایزه بهترین بازیگر زن را گرفت.

فیلم “کامیل کلودل 1915” گرچه مانند اغلب فیلم‌های برونو دومون مناقشه برانگیز است، اما آنچه منتقدان بر سرش تفاهم داشته‌اند، اجرای ژولیت بینوش در جایگاه محوری فیلم و در نقش شخصیتی افسرده، مالیخولیایی و رنج‌کشیده است.

IMG14184601

جایزه ویژه گروه داوری همزمان به دو فیلم “سگ‌های ولگرد” به کارگردانی مینگ-لینگ تسایی از تایوان و فیلم “پاراجانوف” ساخته سرگی آودیکیان و اولنا فتیسووا محصول مشترکی از اوکراین، فرانسه، ارمنستان و گرجستان تعلق گرفت.

جایزه اصلی تریدنس نیز که به اثر اول کارگردان‌هایی از منطقه بالتیک و شمال اروپا تعلق می‌گیرد به “از اسب ها و مردان” ساخته بندیکت ارلینگسون کارگردان ایسلندی رسید. این فیلم پیشتر جایزه فیپرشی را نیز برده بود.

“نارنگی‌ها” ساخته زازا اوروشادزی نیز جایزه بهترین فیلم استونیایی را برد.

به گزارش مهر به نقل از هالیوود ریپورتر،جایزه یک عمر دستاورد هنری این جشنواره به استفن سابو کارگردان مجار رسید.

مقاله قبلیجیمز مک اووی با فیلم جدیدش راهی آمریکای شمالی می‌شود
مقاله بعدینماینده مجلس : ”وی چت” و ”تانگو” باعث روابط نامناسب دختر و پسر می شود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.