ژرار دی پاردیو بازیگر صاحب‌نام فرانسوی قصد دارد در فیلمی به ماجرای همکاری خلبانان فرانسوی با نیروی هوایی ارتش سرخ در طول جنگ جهانی دوم بپردازد.

 دی پاردیو  در فیلم جدیدش همکاری نیروهای فرانسوی با نیروهای روس در طول جنگ جهانی دوم را به تصویر می کشد.

این بازیگر فرانسوی که در سال ۲۰۱۳  تبعیت روسیه را از ولادیمیر پوتین رییس جمهور روسیه دریافت کرد، می خواهد در این فیلم داستان هنگ نورماندی نیمان «Normandie-Nieman» یکی از دو واحد هوایی را که در جنگ جهانی دوم در کنار نیروهای روس می جنگیدند به تصویر بکشد.

هنگ نورماندی نیمان شامل سه اسکادران از نیروی هوایی فرانسه بود که در سال ۱۹۴۳ شکل گرفت. اسکادران هوایی انگلیس نیز در این جنگ در دفاع از مسکو با نیروهای روسیه همکاری می کرد.

 به گزارش مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، ژرار دی پاردیو در برنامه ای که در شبکه تلویزیونی بلاروس ۱ داشت در این باره گفت: پروژه نورماندی نیمان بر اساس خاطرات بازماندگان این جنگ در جبهه شرقی از جمله خاطرات و نوشته های ژنرال دوگل خواهد بود و سعی می‌کنم در این فیلم واقعیت و داستان های حقیقی درباره این هنگ را به تصویر بکشم.

مقاله قبلیکاظم صديقی: خمینی اعتقادی به حقوق بشر نداشت
مقاله بعدیفرستاده العبادی به اسد، سه پیام منتقل کرد که یکی از آن ها آمریکایی بود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.