ژرار دوپاردیو بازیگر فرانسوی و سارا بلاگر در فیلمی مجاری –روسی درباره جنگ جهانی دوم بازی می کنند.

دپاردیو در این فیلم در نقش یک زندانی روسی از اردوگاه جنگ جهانی بازی می کند.

فیلم «وقت نمایش است، سیبری!» درامی با سرمایه گذاری مشترک از سوی مجارستان، آلمان و اتریش است که فیلمنامه آن را یک مجاری نوشته است.

این فیلم که قرار است با سرمایه 15 میلیون دلاری ساخته شود، توسط ربرت دورنهلم کارگردان نامزد اسکار ساخته می‌شود. در این فیلم سارا بلاگر نیز در نقش یک زن جوان اهل موسیقی ظاهر می‌شود و جیمی کمپل بوور نیز در نقش رهبر ارکستری بازی می‌کند که نمایش موزیکال 100 ساله را بار دیگر به روی صحنه می‌برد.

دپاردیو که سال پیش پاسپورت روسی گرفت تا کنون در نقش شخصیت‌های مختلف روسی بازی کرده که راسپوتین محصول مشترک فرانسه-روسیه از جمله آنها بود.

2 میلیون دلار از هزینه ساخت این فیلم از سوی بنیاد ملی فیلم مجارستان تامین شده که اندی وانیا تهیه کننده هالیوودی متولد بوداپست، در راس آن قرار دارد.

این فیلم که قرار است سال آینده در مجارستان، آلمان و اتریش فیلمبرداری شود ، برای اکران در سال 2016 در نظر گرفته شده است. این فیلم بر مبنای یک ماجرای واقعی از یکی از مشهورترین نمایش‌های صحنه‌ای موزیکال اروپا با عنوان کارداش پرینسس ساخته می شود که توسط سربازان زندانی در زندان سیبری در جنگ جهانی دوم دوباره به روی صحنه رفت.

پیتر کالمار تهیه کننده مجاری این فیلم گفته است : فیلم ما بر مبنای یک ماجرای واقعی از سربازان زندانی در منطقه سیبری ساخته شده که یک موزیکال کلاسیک را با دیدگاه خودشان به صحنه بردند.

ژرار دوپاردیو بازیگر مشهور فرانسوی امسال برای نمایش جدیدترین فیلمش «به نیویورک خوش آمدید» که به کارگردانی ابل فرارا ساخته شده، راهی کن شده بود. این فیلم که ژاکلین بیسه دیگر بازیگرش بود، درباره رسوایی اخلاقی دومینیک استراوس کان رییس سابق صندوق بین المللی پول در نیویورک ساخته شده است.

به گزارش مهر به نقل از د رپ، «اشتیاق متحد» به کارگردانی فردریک اوبرتین دیگر فیلم اخیر دپاردیو است که داستان آن مربوط به سال 1904 و درباره طرفداران فوتبال اروپای جوان ساخته شده و دپاردیو در نقش ژول ریمه که 33 سال ( از 1921 تا 1954) ریاست فیفا را برعهده داشت و مبتکر جام جهانی فوتبال بود، بازی کرده است.

مقاله قبلیلایه اوزون جو زمین ‘در حال ترمیم است’
مقاله بعدیدکتر مسعود انصاری، حقوقدان و اسلام شناس برجسته درگذشت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.