فیلم سینمایی “بازگشت به 1942” به عنوان نماینده چین به آکادمی اسکار معرفی شد.

 اداره فیلم چین هفته گذشته تصمیم گرفت فیلم سینمایی “بازگشت به 1942” را به عنوان نماینده چین برای رقابت در بخش بهترین فیلم غیرانگلیسی‌زبان جوایز اسکار معرفی کند، اما به دلیل تعطیلات روز ملی این خبر را امروز اعلام کرد.

فیلم سینمایی “بازگشت به 1942” به کارگردانی “فنگ ژیاوگانک” بخشی از تاریخ چین را به تصویر می‌کشد.

در این مقطع تاریخی از چین که فیلم “بازگشت به 1942” به آن می‌پردازد، کشور چین با خشکسالی و قطحی شدید سراسری مواجه است که به مهاجرت و تحول اجتماعی چین منجر می‌شود. در عین حال در همان زمان ژاپن نیز به چین لشکرکشی می‌کند.

فیلم “بازگشت به 1942” دومین تجربه اسکاری “فنگ ژیاوگانک” کارگردان 55 ساله چینی است. “فنگ ژیاوگانک” در سال 2010 با فیلم سینمایی “پس لرزه” در رقابت‌های اسکار شرکت کرده بود.

به گزارش سینما خبر به نقل از ورایتی، قرار است امروز فهرست نهایی واجدان شرایط شرکت در بخش بهترین فیلم غیر انگلیسی زبان اسکار از سوی آکادمی اسکار اعلام شود.

back-to-1942-poster08

مقاله قبلیمحسن قهرمانی و دستیار علی دایی تا اطلاع ثانوی محروم شدند
مقاله بعدیبهترین فیلم‌های سال 2013 به انتخاب تارانتینو
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.