دانشمندان چینی، ژن‌های مغز انسان را به مغز “میمون رزوس تراژنیک”(transgenic rhesus monkeys) وارد کردند تا این میمون‌ها را باهوش‌تر کنند.

پژوهشگران “مؤسسه جانورشناسیKunming” چین در مطالعه اخیر خود یکی از ژن‌های انسان را که مسئول رشد مغز بود به ژنوم میمون‌های رزوس افزودند.

“میمون رزوس” یا “ماکاک رزوس”(Macaca mulatta) یکی از انواع میمون‌ها هستند که در جنوب، شرق و جنوب شرقی آسیا زندگی می‌کنند. قد جنس نر رزوس به‌طور میانگین ۵۳ سانتی‌متر و وزن آن ۷٫۷ کیلوگرم است. قد جنس ماده ۴۷ سانتی متر و وزن آن ۵٫۳ کیلوگرم است. رنگ بدن آن‌ها قهوه‌ای یا خاکستری و رنگ صورتشان صورتی است. دم‌شان حدود ۲۰ تا ۲۳ سانتی‌متر طول دارد و میانگین طول عمر آن‌ها حدود ۲۵ سال می‌باشد.

تکنیک ویرایش ژن

با استفاده از تکنیک‌های ویرایش ژن، محققان یک ژن انسان به نام “میکروسفالین” یا “MCPH۱” را به ژنوم چند میمون روزس اضافه کردند تا اطلاعات بیشتری درباره رشد مغز انسان و تکامل مغز به دست آورند.

” MCPH۱” که در مرحله جنینی رشد مغز انسان بیان شده است با اندازه مغز مرتبط است. گفته می‌شود علت این موضوع که برخی کودکان با سرهای کوچک متولد می‌شوند این است ژن میکروسپالین آنها آسیب دیده است.

“بینگ سو” (Bing Su) ژنتیک شناس “مؤسسه جانورشناسی Kunming” گفت: ما طی این مطالعه برای نخستین بار موفق به درک تکامل شناخت مغز انسان با استفاده از یک مدل میمون تراژنیک شدیم.

در این مطالعه، دانشمندان به منظور افزودن ژن مذکور انسانی به ژنوم میمون، ابتدا ویروس‌های حامل ژن “MCPH۱” را به جنین‌های میمون تزریق کردند و سپس اجازه دادند تا میمون‌ها به طور طبیعی رشد کنند. هر میمون دارای ۲ تا ۹ نسخه از ژن انسان در بدن خود است.

پس از انجام آزمایشات، یازده میمون با ژنوم ویرایش شده متولد شدند، اما فقط پنج نفر زنده ماندند. دانشمندان مغز میمون‌هایی را که زنده ماندند، در دستگاه‌های ام. آر. آی اندازه گیری کردند تا تأثیر ژن انسان بر رشد و توانایی آنها را مورد مطالعه قرار دهند.

اگرچه طی این مطالعه اندازه مغز میمون‌ها بزرگ‌تر از قبل نشد اما دانشمندان شاهد عملکرد بهتر از قبل میمون‌ها در تست‌های حافظه و توانایی‌های پردازش بودند. مغز میمون‌هایی که ژن آنها ویرایش شده بود در مقایسه با دیگر همتایانشان، در بیاد آوردن خاطرات کوتاه مدت تقویت شده بود.

با وجود اینکه چینی‌ها آزمایش بسیار جالبی انجام دادند و نتیجه آن نیز فوق العاده بود اما “بنیاد مردمی رعایت اصول اخلاقی در برابر جانوران” یا “پیتا”(PETA) با انجام این آزمایش مخالف است و عقیده دارد انجام آزمایش ژنتیک بر روی حیوانات کاملاً غیر اخلاقی است و باعث رنجش حیوانات می‌شود.

به گزارش ایسنا و به نقل از تک تایمز، یافته‌های این مطالعه در مجله ” Beijing-based National Science Review” منتشر شد.

مقاله قبلیبزرگترین هواپیمای جهان برای اولین بار پرواز کرد
مقاله بعدیاینجا “چشم ساهارا” است
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.