چهار کارگر پلی اکریل اصفهان حوالی ساعت چهار بامداد روز گذشته (پنج شنبه ۳۰ آبان ماه) توسط نهادهای نظارتی بازداشت و به شهر «دستگرد» در ۱۳ کیلومتری شمال شهر اصفهان منتقل شده‌اند.

به گزارش خبرنگار ایلنا، «جواد لطفی»، «عباس حقیقی»، «کیومرث رحیمی» و «احمد صابری» چهار کارگری هستند که با ادامه دور دوم اعتراضات کارگران پلی‌اکریل بازداشت شده‌اند. هنوز از دلایل بازداشت این کارگران اطلاعی در دست نیست.

بر اساس این گزارش، آقای صابری در جلسه ی نمایندگان کارگران پلی اکریل با فرماندار شهرستان مبارکه که صبح روز دوشنبه ۲۶ آبان ماه برگزار شده بود به عنوان یکی از نمایندگان کارگری حضور داشته است.

هر چند در روزهای اولیه دور دوم اعتراضات کارگران پلی‌اکریل اخباری از تهدید نمایندگان کارگران شنیده می‌شد، اما فرماندار شهرستان مبارکه روز سه شنبه (۲۷ آبان‌ماه) در گفتگو با ایلنا اعمال تهدید علیه کارگران معترض را تکذیب کرده بود.

«مهدی سلیمانی» فرماندار مبارکه درباره دلایل کناره‌گیری ۸ نماینده طرف مذاکره با فرمانداری از جمع کارگران معترض، به ایلنا گفته بود: نمایندگان کارگران صبح روز دوشنبه با من دیدار کردند و پس از این دیدار، خبری از آن‌ها ندارم.

این مقام دولتی در پاسخ به این سئوال که «آیا توصیه خاصی به نمایندگان کارگران در جلسه مذکور شده است؟»، گفته بود: من در تمام جلساتی که با کارگران داشته‌ام آن‌ها را به پایان تجمع توصیه می‌کنم ولی تهدیدی صورت نگرفته است.

فرماندار مبارکه در پاسخ به این سئوال که «آیا “توصیه” شما با تذکر عواقب احتمالی همراه بوده است؟»، عنوان کرده بود: چنین چیزی را به خاطر ندارم. در فضای غیرصنفی ممکن است عده‌ای بخواهند اخلال ایجاد کنند و فضای کارخانه را به هم بریزند اما قطعا کسی تهدید نشده است.

با وجود اظهارات این مقام دولتی اما نمایندگان دو تشکل عالی «شورای اسلامی کار» و «انجمن‌های صنفی کارگری» در اصفهان صبح امروز (جمعه) از بازداشت کارگران «اظهار اطلاع» کرده‌اند اما جزئیاتی از دلایل دستگیری این کارگران اعلام نکرده‌اند.

هرچند تلاش‌های خبرنگاران ما برای تماس با فرمانداری مبارکه تا لحظه تنظیم این خبر بی‌نتیجه بوده است اما سایر مقامات انتظامی و دولتی مبارکه از جمله «اسلامی» رئیس اداره کار مبارکه و «وحدتی» مسئول امور سیاسی انتظامی فرمانداری مبارکه حاضر به ارائه جزئیات بیشتری درباره بازداشت کارگران نشده‌اند.

با این وجود روز گذشته (پنجشنبه) جمعی از کارگران پلی‌اکریل طی دیداری با «ایران‌پور» نماینده شهرستان مبارکه در مجلس او را در جریان بازداشت همکاران‌شان قرار داده‌اند.

مقاله قبلی۶ زندانی اعتصاب غذا کننده در۲۰ـمین روز اعتصاب غذی خود دچار خوریزی معده و بیهوشی شدند
مقاله بعدیانتقال حداقل یک زندانی به سلولهای انفرادی زندان زاهدان جهت اجرای حکم ضدبشری اعدام
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.