خانواده تعدادی از زندانیان سیاسی بند ۳۵۰ صبح روز دوشنبه در پی مراجعه به زندان اوین برای انجام ملاقات هفتگی متوجه شدند که این زندانیان به دستور مهدی خدابخش معاون دادستان تهران و دادیار ناظر بر امور زندان سیاسی ممنوع الملاقات شده اند.

بر اساس این گزارش، با پی گیری بیشتر و اعتراض خانواده زندانیان سیاسی مسئولان زندان اوین اعلام کردند که طبق دستور معاون دادستان سیزده تن از زندانیان برای دو نوبت (دستکم بیش از دو ماه) از ملاقات حضوری محروم خواهند بود اما امکان ملاقات کابینی خواهند داشت. با این حال از هرگونه ملاقات مسعود صادقی، زندانی سیاسی سبز، ممانعت به عمل آمده است.

به گزارش کلمه؛ خانواده زندانیان سیاسی گفته اند که این زندانیان پس از اطلاع از این موضوع در ملاقات کابینی تاکید کرده اند که هیچ حکم انضباطی به آنها ابلاغ نشده و در آیین نامه های زندان پدیده ای به عنوان مجازات انضباطی مخفیانه و گروهی وجود ندارد که معاون دادستان بتواند بر اساس آن بدون ابلاغ حکم شورای انضباطی چنین دستور غیرقانونی و خودسرانه ای صادر کند.

این گزارش می افزاید، مهدی خدابخش معاون دادستان تهران و دادیار ناظر بر زندانیان سیاسی که از حدود سال ۹۰ در این سمت قرار گرفته، به ویژه طی یک سال گذشته در مانع تراشی برای ملاقات زندانیان سیاسی با خانواده هایشان و همچنین اخلال در انجام امور درمانی زندانیان و تبعید آنها به زندان هایی با شرایط دشوارتر، نقش اساسی داشته است.

به گفته خانواده زندانیان سیاسی این معاون دادستان تهران، کارمندان دفتر خود را مسئول مطالعه سایت های خبری و سیاسی کرده که هر نوع خبر یا یادداشت منتشره در مورد زندانیان را چاپ و در “پرونده سایتی” هر زندانی قرار دهند.

این مقام قضایی هر نوع تصمیم گیری در خصوص بهره مندی زندانیان سیاسی از حقوق اولیه شان را نه با استناد به قانون بلکه با توجه به این پرونده و رویه خودسرانه، اتخاذ می کند. وی همچنین مکررا اعضای خانواده زندانیان سیاسی را به دلیل مطالب منتشر شده در رسانه ها تهدید و ارعاب کرده است.

مقاله قبلیرهبر سابق کلیسای آشوری به همراه دو نوکیش مسیحی بازداشت شدند
مقاله بعدیوزارت اطلاعات از برگزاری نشست ادبی کانون نویسندگان جلوگیری کرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.