پوستر غول‌پیکری که بر دیوار کاخ جشنواره در کن آویزان می شود، یکی از ویژگی‌های منحصر‌به‌فرد جشنواره فیلم کن به‌شمار می‌رود، اما چنین پوستر بزرگی چگونه ساخته می‌شود؟

براساس گزارش تلگراف، امسال شصت‌و‌چهارمین سالگرد جشنواره فیلم کن، یکی از قدیمی‌ترین و معتبرترین رویداد‌های سینمایی جهان، با حضور ستارگان و سینماگران مشهور جهان برگزار می‌شود.

زمانی که مهمانان این جشنواره بزرگ به محل برگزاری آن، یعنی کن می‌رسند، با شهری پوشیده از بنرهای تبلیغاتی، نمایشگرها و پوسترهای سینمایی مواجه می‌شوند. مرکز برگزاری این جشنواره Palais des Festivals یا کاخ جشنواره است، مرکز گردهمایی بزرگی که محل حضور مقامات جشنواره، کارگردانان و ستارگان سینما است.

 

شرکت HP به عنوان پشتیبان رسمی هنرهای گرافیکی و تصاویر دیجیتال این جشنواره،‌مسئولیت تولید سه پوستر بزرگ برای کاخ جشنواره است که وسعت آنها بیش از هزار متر مربع است که موضوع امسال این پوسترهای غول‌پیکر،‌ تصویر مارچلو ماستریانی ستاره ایتالیایی فیلم ½8 فلینی است.

این پوسترها با استفاده از چاپگر‌های HP Scitex XL1500 که طول آنها 6.5 متر، عرض آنها 2 متر و ارتفاع آنها 1.5 متر بوده و وزنی برابر سه هزار و 700 کیلوگرم دارند، در تکه‌های پنج‌متری چاپ شده‌اند. این تکه‌ها سپس با استفاده از جوش حرارتی به یکدیگر متصل می‌شوند تا به شکل یکپارچه به نظر می‌آیند.

مقاومت این پوسترها در برابر شرایط جوی از اهمیت زیادی برخوردار است، زیرا آب‌و‌هوای کن غیرقابل پیش‌بینی است. چاپگرهای HP Scitex XL1500 از توانایی چاپ روی سطوح مختلفی برخوردارند، از بوم و پارچه گرفته تا فرش و کاغذ. از این رو در چاپ آنها از جوهرهایی استفاده می‌شود که تحت تاثیر شرایط جوی قرار نگیرند و همچنین در برابر امواج فرابنفش مقاوم باشند.

 489722487

جوهر مورد استفاده HP برای چاپ این پوسترها Scitex XL1500 Supreme نام دارد که طیف رنگی گسترده‌ای داشته و تصویری لطیف و شاداب را ایجاد می‌کند. به گفته هربرت کوک مدیرعامل شرکت HP اروپا، تکامل چاپ دیجیتال امکان چاپ چنین پوسترهای بزرگی را فراهم آورد‌ه‌است. به گفته وی تا 15 سال پیش بسیاری از پوسترهای بزرگ با استفاده از چاپ افست تولید می‌شدند که چاپ به این شیوه در تعداد محدود بسیار پرهزینه بود.

به گزارش همشهری؛ چاپ دیجیتال اکنون چاپ کم هزینه تعداد محدود چند پوستر و یا یک پوستر ویژه را امکان پذیر ساخته‌است. حتی این شیوه امکان چاپ آگهی‌ها و برچسب‌های شخصی‌سازی شده را نیز با کمترین هزینه فراهم آورده‌است. به گفته کوک کلیدی‌ترین نکته در چاپ افست تغییر دادن تصویر است که نقطه‌نظر تکنولوژی امکان تولید 10 هزار آگهی با اسامی مختلف به این شیوه وجود ندارد، اما اگر هریک از این تصاویر دیجیتال باشند، هر صفحه می‌تواند محتوایی متفاوت داشته باشد.

مقاله قبلیکشف فک تحتانی و پنجه پای راست یک شیر در تخت جمشید
مقاله بعدیاسنوکرباز ایرانی قهرمان جهان شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.