باقی‌مانده چربی حیوانی در سرامیک‌های شکسته یکی از قدیمی‌ترین و غیرمعمول‌ترین شهرهای بدوی نشان می‌دهد که حدود 8 هزار سال پیش، زمین به طور ناگهانی سرد شده و تابستان‌های بسیار خشکی داشته است.

 دانشمندان کشف کرده‌اند که انسان‌ها حدود 8 هزار و 200 سال پیش با پدیده تغییر آب‌ و هوا یا اقلیم مواجه بودند. آنها چربی‌های حیوانی را در سفال‌های باستانی در شهری در ترکیه کشف کرده‌اند که نشان می‌دهد کشاورزان بدوی در شرایط تغییر اقلیم، با کمبود غذا روبه‌رو شده بودند و از این رو حیواناتی را که پرورش می‌دادند، تغییر دادند.

علاوه بر این، با تغییر اقلیم، خانه‌ها از خانه‌های اشتراکی به خانه‌های کوچک و مستقل تبدیل شدند و در نهایت مردم این شهر بدوی را رها و ترک کردند.

چاتال‌هویوک (Çatalhöyük) نام این شهر بدوی است که از آثار مهم دوره نوسنگی در دشت قونیه آناتولی (ترکیه) به شمار می‌رود و تاریخ آن به 5 هزار و 700 تا 6 هزار و 500 پس از میلاد برمی‌گردد و آن را می‌توان از نخستین تلاش‌های بشر برای پی‌ریزی زندگی شهری دانست. چاتال‌هویک بزرگ‌ترین و پیچیده‌ترین مناطق باستانی بازمانده از دوران نوسنگی است که تاکنون توسط باستان‌شناسان کشف و حفاری شده است.

07

شهر چاتال‌هویوک که حدود 10 هزار نفر جمعیت داشته تجارت ابسیدین در منطقه را کنترل می‌کرده است. در آن زمان، ابسیدین یا شیشه آتشفشانی بهترین ماده برای ساخت ابزارهای نوک‌تیز بود و از این رو تجارت آن موجب ایجاد صنعتی پرسود شد و در نهایت مردم این شهر به‌ شدت ثروتمند شدند.

دانشمندان می‌گویند که در زمان رونق شهر چاتال‌هویوک یک تغییر اقلیمی بزرگ رخ داده است که منجر به کاهش ناگهانی دمای کره زمین شده و همین کاهش دما بوده که باعث منجمد شدن دریاچه عظیم آب‌ شیرین شمال کانادا شده است.

به گزارش آنا از ساینس‌مگ، آنها همچنین استخوان‌های حیوانی را در این سایت باستانی در چاتال‌هویوک کشف کردند که نشان می‌دهد مردم به سمت دامداری گوسفند و بز به جای گاو رفته‌اند زیرا گاوها نسبت به خشکسالی مقاوم نیستند.

مقاله قبلینگرانی خانواده و وکلای رامین حسین‌پناهی از انتقال شبانه او به زندان رجایی‌شهر کرج
مقاله بعدیکشف اسب دریایی به اندازه دانه برنج
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.