چرا در ایران این همه امامزاده وجود دارد؟!

0
78

اگر به روستاهای شهرهای کوچک و بزرگ میهن مان سری بزنید؛ در بیشتر آنها یا حرم یک امامزاده را در آنجا می بینید؛ و یا دست کم یک سقّاخانه را خواهید دید؛ که مردم ذوب شده در خرافه های اسلام عزیز!! جهت آنکه حاجت های کوچک و بزرگ شان را از خدا بگیرند؛ با افروختن شمع در آن محل، تلاش می کنند که آن امامزاده یا آن کسی که سقاخانه را با نام او راه اندازی نموده اند(در بیشتر مواقع چنین مکان هائی را به نام حضرت عباس که همان ابوالفضل برادر ناتنی حسن و حسین بوده می ساخته اند)؛ تا نزد خدا واسطه بشوند، که او حاجت آن فرد مسلمان را برآورده بکند. یعنی از همان اوائل روی کار آمدن اسلام، پارتی بازی هم جای روابط منطقی – اجتماعی را گرفت؛ و آنانی که هیچ استعداد و هنری در هیچ زمینه ای ندارند؛ با تراشیدن یک واسطه قوی میان خودشان و آن آفریدگاری که باید خواسته وی را برآورده کند؛ آرمان و ایده بهره برداری از روش توصیه های دوستانه را در ایران باب کرده اند!

چنین کارهائی که از سوی اهریمن به افکار آدمها نفوذ می کنند؛ تا که آن آدمها را به جای پرستش خالق شان انتخاب کنند؛ و همنوعان خودشان به جای پروردگار هستی بپرستند. امری است که پیش از سلطه امویان و عباسیان در سرزمین ما که مهد یکتاپرستی بود وجود نداشت. اما در کمال تأسف، این پدیده بسیار ناهنجار نیز، از نخستین سال های تسلط مسلمان های عراق و عربستان، در کشور ما نیز رایج گشت !

گرفتن حاجات خود از کسانی که آنها هم به ظاهر آدم هائی بوده اند، که مانند بقیه مردم توان راندن یک پشه از اطراف خویش را نداشتند؛ و مانند بقیه به خوراک و پوشاک و سایر ملزومات زندگی نیاز فراوانی داشتند؛ به چند دلیل در ایران شیوع یافت. در اینجا جهت طولانی نشدن مطلب، به یک علت عمده آن اشاره می کنم. در سال ۱۳۶۴ خورشیدی، ضمن تدریس روانشناسی در دانشگاه، گهگاه استاد راهنمای دانشجویانی قرار می گرفتم؛ که در حال نوشتن پایان نامه های تحصیلات دانشگاهی خودشان بودند. یک بار در همان سال، سه جوان دانشجو که هر سه بر روی یک موضوع مشترک میان خودشان در حال نوشتن تز دانشگاهی خویش بودند؛ من می بایست جهت راهنمائی آنها در تکمیل نمودن پایان نامه شان، آن سه جوان را در ارتباط با موضوع مورد پژوهش ایشان، به رفتن به مراجعی سفارش می کردم؛ که اسناد مکتوب فراوانی در آنجا نگه داری می شدند. به همین خاطر به آنها گفتم که بهترین مکان هائی که آنها را به سرمنزل مقصود خواهند رساند؛ کتابخانه مجلس شورا، و نیز کتابخانه ملی میهن مان بودند.

آن سه دانشجو به مراجع مورد نظر رفتند، و پس از یک هفته با پوشه هائی مملو از یادداشت های تحقیقاتی خودشان نزد من آمدند. در یکی از کتاب های کتابخانه مجلس، به مطلبی برخورد کرده بودند؛ که اگر فقط چند تن ایرانی شهامت مطرح کردن آن را در داخل کشور داشته باشند؟ به زودی نه از ” تاک ” نشان خواهد ماند، و نه از ” تاک نشان “! چون محتوای آن بخش از کتاب مورد نظر، چنان گویا بود که ماهیت سرایت اسلام در ایران را کاملا آشکار می نمود. من خودم چندین بار به این مطلب اشاره کرده ام. اما کافی نیست، چون اذهان هم میهنان ما را به گونه ای به این چرندیات اسلامی آلوده نموده اند؛ که برای پاک سازی افکار ایشان از آن ناهنجاری های پنداری، نیاز بسیاری به تکرار مکررات دیده می شود. تا سرانجام این عزیزان هم میهن دریابند، که به چه کارهای بیهوده ای می پردازند!

داستان از این قرار است: موقعی که مأمون پسر بزرگتر هارون الرشید خلیفه مسلمان ها، که از سوی گروه عباسیان درون ایران زندگی و خلیفه گری می نمود؛ پس از مرگ پدرش به جای هارون الرشید بر تخت خلافت تکیه زد. یکی از وزیران باتدبیر مأمون عباسی، که ایرانی هم بود؛ به خلیفه پیشنهاد کرد که چنانچه بخواهد از شر پیروان علی ابن موسی الرضا(امام هشتم شیعیان) راحت بشود؛ بهتر است که مقام ولیعهدی خودش را به امام رضا بدهد. چون این مورد به نفع مأمون بود، بنابراین آن را پذیرفت، و امام رضا را ولیعهد خویش نمود!

از فردای روزی که این امر تحقق یافت، امام هشتم شیعیان، قاصدی را به عربستان و عراق گسیل نمود؛ تا به همه فامیل خودش که در آن دو سرزمین بودند پیغام بدهد: ” که چه نشسته اید؟ من اکنون ولیعهد مأمون شده ام. تا دیر نشده به سوی ایران بیائید؛ که همگی مان در این سرزمین در کنار همدیگر زندگی بکنیم. ” مأمون هم که در زیرکی زبانزد دیگران بوده، چون احتمال می داده که از آن پس، اقوام رضا به ایران بروند؛ تا از مواهب ولایت عهدی فامیل شان نزد مأمون بهترین استفاده ها را ببرند. چون نمی خواسته که توسط امام رضا فریب بخورد؛ در تمامی دروازه هائی که به محل خلیفه گری وی منتهی می شده، جاسوسان خودش را می گمارد؛ تا به محض ورود بستگان رضا به آنجا، ایشان را بکشند و اجازه ندهند که وارد ایران بشوند. ” !

هنگامی که دو سه تن از آنها به دست جاسوسان مأمون کشته می شوند؛ به بقیه خبر می رسد که وارد آن دروازه ها نشوند؛ و از بی راهه ها یا میان برها خودشان را به امام رضا برسانند. این خبر هم به گوش مأمون می رسد. دستور دیگری صادر می کند؛ که هر کسی هر کجا این افراد را ببیند او را بکشد و جایزه اش را هم از خلیفه مطالبه نماید. از اینرو، وقتی که فامیل امام رضا یکی یکی وارد ایران می شدند؛ راه شان را به سوی دهکده های اطراف می کشاندند؛ تا از گزند کشته شدن به دست مأموران مأمون در امان بمانند. اما آنهائی که خیلی مایل بودند تا جایزه خلیفه را تصاحب کنند؛ در هر کجا که با یکی از این مسافران تازی برخورد داشتند؛ معطل نمی کردند و فورا او را می کشتند. اما دوستداران و طرفداران مقتول، فورا دست به کار می شدند و برای مقتول مزار و گنبد و بارگاه می ساختند؛ تا که در روستای خودشان امامزاده داشته باشند. تا با آمدن مسافرانی که به زیارت امامزاده ها می رفتند. در آمدهائی را برای خودشان تثبیت نمایند!

در این فاصله مأمون هم به امام رضا زهر خوراند و او را کشت. آنها یکی یکی از دائره هستی حذف گردیدند. ولی سرزمین ما به داشتن اینهمه مکان بت پرستی مبتلا نمودند. زخم هائی که با حضور این امامزاده ها بر پوسته ایران مان به وجود آمده اند. زمانی درمان خواهند شد؛ که ابتدا ملت اسلامزده ایران، محفظه ی افکارشان را از اینهمه ناپاکی ها بپیرایند؛ و بیش از این به اهریمنان اجازه ندهند که سرزمنی اهورائی ایشان را، به چنین میکروب های خطرناکی آلوده نمایند!

محترم مومنی

مطلب قبلیاولین تصویر از حمام خون داعش در سالن کنسرت پاریس
مطلب بعدیبساط زعفران در مجلس!
محترم مومنی روحی
شرح مختصری از بیوگرافی بانو محترم مومنی روحی او متولد سال 1324 خورشیدی در شهر تهران است. تا مقطع دبیرستان، در مجتمع آموزشی " فروزش " در جنوب غربی تهران، که به همت یکی از بانوان پر تلاش و مدافع حقوق زنان ( بانو مساعد ) در سال 1304 خورشیدی در تهران تأسیس شده بود؛ در رشته ادبیات پارسی تحصیل نموده و دیپلم متوسطه خود را از آن مجتمع گرفته است. در سال 1343 خورشیدی، با همسرش آقای هوشنگ شریعت زاده ازدواج نموده؛ و حاصل آن دو فرزند دختر و پسر 47 و 43 ساله، به نامهای شیرازه و شباهنگ است؛ که به او سه نوه پسر( سروش و شایان از دخترش شیرازه، و آریا از پسرش شباهنگ) را به وی هدیه نموده اند. وی نه سال پس از ازدواج، در سن بیست و نه سالگی، رشته روانشناسی عمومی را تا اواسط دوره کارشناسی ارشد آموخته، و در همین رشته نیز مدت هفده سال ضمن انجام دادن امر مشاورت با خانواده های دانشجویان، روانشناسی را هم تدریس نموده است. همزمان با کار در دانشگاه، به عنوان کارشناس مسائل خانواده، در انجمن مرکزی اولیاء و مربیان، که از مؤسسات وابسته به وزارت آموزش و پرورش می باشد؛ به اولیای دانش آموزان مدارس کشور، و نیز به کاکنان مدرسه هائی که دانش آموزان آن مدارس مشکلات رفتاری و تربیتی داشته اند؛ مشاورت روانشناسی و امور مربوط به تعلیم و تربیت را داده است. از سال هزار و سیصد و پنجاه و دو، عضو انجمن دانشوران ایران بوده، و برای برنامه " در انتهای شب " رادیو ، با برنامه " راه شب " اشتباه نشود؛ مقالات ادبی – اجتماعی می نوشته است. برخی از اشعار و مقالاتش، در برخی از نشریات کشور، از جمله روزنامه " ایرانیان " ، که ارگان رسمی حزب ایرانیان، که وی در آن عضویت داشته منتشر می شده اند. پایان نامه تحصیلی اش در دانشگاه، کتابی است به نام " چگونه شخصیت فرزندانتان را پرورش دهید " که توسط بنگاه تحقیقاتی و مطبوعاتی در سال 1371 خورشیدی در تهران منتشر شده است. از سال 1364 پس از تحمل سی سال سردردهای مزمن، از یک چشم نابینا شده و از چشم دیگرش هم فقط بیست و پنج درصد بینائی دارد. با این حال از بیست و چهار ساعت شبانه روز، نزدیک به بیست ساعت کار می کند. بعد از انقلاب شوم اسلامی، به مدت چهار سال با اصرار مدیر صفحه خانواده یکی از روزنامه های پر تیراژ پایتخت، به عنوان " کارشناس تعلیم و تربیت " پاسخگوی پرسشهای خوانندگان آن روزنامه بوده است. به لحاظ فعالیت های سیاسی در دانشگاه محل تدریسش، مورد پیگرد قانونی قرار می گیرد؛ و به ناچار از سال 1994 میلادی،به اتفاق خانواده اش، به کشور هلند گریخته و در آنجا زندگی می کند. مدت شش سال در کمپهای مختلف در کشور هلند زندگی نموده؛ تا سرانجام اجازه اقامت دائمی را دریافته نموده است. در شهر محل اقامتش در هلند نیز، سه روز در هفته برای سه مؤسسه عام المنفعه به کار داوطلبانه بدون دستمزد اشتغال دارد. در سال 2006 میلادی، چهار کتاب کم حجم به زبان هلندی نوشته است؛ ولی چون در کشور هلند به عنوان نویسنده صاحب نام شهرتی نداشته، هیچ ناشری برای انتشار کتابهای او سرمایه گذاری نمی کند. سرانجام در سال 2012 میلادی، توسط کانال دو تلویزیون هلند، یک برنامه ده قسمتی از زندگی او تهیه و به مدت ده شب پیاپی از همان کانال پخش می شود. نتیجه مفید این کار، دریافت پیشنهاد رایگان منتشر شدن کتابهای او توسط یک ناشر اینترنتی هلندی بوده است. تا کنون دو عنوان از کتابهای وی منتشر شده و مورد استقبال نیز قرار گرفته اند. در حال حاضر مشغول ویراستاری دو کتاب دیگرش می باشد؛ که به همت همان ناشر منتشر بشوند. شعار همیشگی او در زندگی اش، و تصیه آن به فرزندانش : خوردن به اندازه خواب و استراحت به اندازه اما کار بی اندازه است. چون فقط کار و کار و کار رمز پیروزی یک انسان است.