«دپ» در گفتگو با پايگاه خبري «ايي دبليو» (EW) درباره اين چهره پردازي توضيح داده است.

به گزارش سينما خبر ؛ «جاني دپ»‌ از جمله ستارگاني است كه همواره آمادگي لازم براي ريسك چهره پردازيهاي عجيب و غريب را دارد. نمونه اخير اين چهره پردازي را مي توان در فيلم «رنجر تنها» مشاهده كرد. «جاني دپ»‌ در اين فيلم نقش «تونتو» كه يك بومي سرخ پوست آمريكايي است را ايفا كرده و همانند بسياري از نقشهايش چهره پردازي متفاوتي دارد. در اين فيلم تونتو با صورت كاملا گچي و خطهاي سياه و از همه جالبتر كلاغ مرده اي كه روي سرش قرار گرفته ظاهر شده است.

«دپ» در گفتگو با پايگاه خبري «ايي دبليو» (EW) درباره اين چهره پردازي توضيح داده است.

“پس از مشاهده تصوير يك بومي سرخ پوست آمريكايي اثر «كايربي ساتلر» اين طراح را پيشنهاد دادم. در اين طرح ، رئيس يك قبيله سرخ پوستي با صورتي سفيد و راه هاي سياه و كلاغ مرده اي كه روي سرش قرار گرفته ظاهر شده است. اين طرح مورد موافقت كارگردان و طراح چهره پرداز قرار گرفت.”

دپ افزود :

“در فرهنگ سرخپوستان ، حيوانات و پرندگان مرده نمادي از ارواح و زنده ها هستند. همچنين آنها القاب برخي حيوانات را به خود مي دهند و در صورت كشته شدن با قرار دادن بخشي از آن حيوان با پرنده (همانند پر ،‌دندان و يا ناخن) سعي دارند آن را همواره جاودان و زنده نشان دهند. در رنجر تنها هم تونتو با قرار دادن كلاغ مرده روي سرش سعي در زنده نگه داشتن هدف خود كه همان انتقام است، دارد “

«رنجر تنها» از 3 جولاي در سينماهاي آمريكا به اكران درآمده است . دپ بازي در اين فيلم را نوعي اداي احترام به بوميان آمريكا اعلام كرده است.

مقاله قبلی“سن پطرزبورگ 2” منتظر محسن تنابنده می‌ماند..
مقاله بعدیشرایط و وضعیت مبهم معلم بازنشسته زندانی در هشتمین روز اعتصاب غذا..!
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.