ادریس البا بازیگر سرشناس بریتانیایی باور دارد ایفای نقش نخستین جیمز باند سیاه‌پوست می‌تواند علاوه بر علاقه بسیار، نفرت غیرمنصفانه‌ای هم با خود بیاورد.

وقتی بحث لیست بازیگرانی مطرح می‌شود که می‌توانند بعد از دنیل کرگ نقش جیمز باند را به عهده بگیرند، نام ادریس آلبا در صدر آن مطرح می‌شود. اما این بازیگر می‌گوید تا به حال درباره این نقش با کسی صحبت نکرده و احتمالاً نخواهد درگیر تمام ماجراهایی بشود که ایفای آن برایش به ارمغان می‌آورد.

البا در حال حاضر به بازیگران فیلم «سریع و خشمگین: هابز و شاو» ملحق شده است اما در مصاحبه‌ای با ونیتی فر مسئله ۰۰۷ هم پیش آمد.

البا گفت: جیمز باند یک شخصیت بسیار محبوب، نمادین و جذاب است که مخاطبان را در سفری عظیم فراتر از دنیای روزمره می‌برد. مسلماً اگر کسی به من بگوید دوست داری جیمز باند باشی می‌گویم آره! چون این نقش برایم شگفت‌انگیز است. اما چیزی نیست که خودم بگویم آره می‌خواهم جیمز باند سیاه‌پوست باشم.

و ظاهراً همین «جیمز باند سیاه‌پوست» بودن است که خیلی‌ها می‌خواهند، ببینند. به احتمال زیاد تهیه‌کنندگان بعد از «باند ۲۵» که سال ۲۰۲۰ اکران می‌شود دنبال بازیگری جدید خواهند بود، اما البا باور دارد ایفای نقش نخستین جیمز باند سیاه‌پوست می‌تواند علاوه بر علاقه بسیار، نفرت غیرمنصفانه‌ای هم با خود بیاورد.

وی بیان کرد: وقتی آدم می‌بیند که بعضی‌ها از نقطه نظر نسلی به مسئله نگاه می‌کنند و می‌گویند چنین چیزی نمی‌تواند باشد، ناراحت می‌شود. ظاهراً مسئله اصلی هم رنگ پوست من است. و اگر نقش را به دست بیاورم و خوب نباشد، یا حتی خوب باشد، آیا به خاطر رنگ پوست من بوده؟ این موقعیت سختی است که بخواهم خودم را در آن قرار بدهم، آن هم وقتی نیازی ندارم.

به گزارش مهر به نقل از پلی‌لیست، همانطور که البا هم گفت، فشارها و مسئولیت‌های بسیاری بر بازیگر نقش باند تحمیل می‌شود. همین اتفاق برای دنیل کریگ که سفیدپوست است هم افتاد. حالا که احتمال انتخاب یک جیمز باند سیاه‌پوست یا حتی یک باند زن مطرح شده، این فشارها بسیار شدیدتر خواهند بود.

مقاله قبلیشناسایی خوشه‌های کهکشانی با هوش مصنوعی
مقاله بعدیمشاور امنیت ملی کاخ سفید: ممکن است باقیمانده معافیت‌های هسته‌ای جمهوری اسلامی را لغو کنیم
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.