مجله عامه‌پسند پیپل پیش از مرگ کرک داگلاس، بازیگر مشهور آثار کلاسیک هالیوود که چند روز دیگر ۹۸ سالگی خود را پشت سر می‌گذارد، یادبود او را منتشر کرد.

 انتشار تصادفی مطلبی که مجله پیپل برای یادبود کرک داگلاس آماده کرده بود، موجی از بهت و عصبانیت در هالیوود به راه انداخت. این مطلب یکشنبه شب منتشر شد. به گزارش ورایتی، مجله پیپل و نشریات دیگر نیز سابقه چنین خطایی را پیش از این داشته‌اند.

1393091011162884672964

در سال 1982 مجله پیپل از آبه ویگودا، بازیگر نقش تسیو، عضو خانواده مافیایی کورلئونه در «پدر خوانده» در مقاله‌ای به اشتباه با عنوان «آبه ویگودای فقید» یاد کرد و این خبر مرگ بازیگر –که هنوز هم زنده است- به سوژه شوخی برنامه‌های تلویزیونی تبدیل شد. بلومبرگ نیزدر سال 2008 خبر مرگ استیو جابز بنیانگذار شرکت اَپل را که سه سال پس از آن از دنیا رفت، منتشر کرده بود. بلومبرگ بلافاصله پس از انتشار این مطلب، عذرخواهی خود را منتشر کرد.

مجله پیپل پس از انتشار یادبود کرک داگلاس، در وبسایت خود خبری دیگر درج کرده و در تیتر آن اشاره کرده که قرار نبوده است مطلب یاد شده منتشر شود. مقاله یادبود این مجله شامل دو عکس از کرک داگلاس و کلیپی از فیلم سال  «شور زندگی» محصول 1956 به کارگردانی وینسنت مینه‌لی و جورج کیوکر بود که داگلاس در آن نقش ونسان ون گوگ نقاش امپرسیونیست را ایفا می‌کرد.

13930910111657959672974

به‌ گزارش آنا، کرک داگلاس متولد 9 دسامبر 1916 در نیویورک است. پدر و مادر وی مهاجرانی از بلاروس بودند. داگلاس در دانشگاه سنت لارنس ورزش و از جمله کشتی حرفه‌ای را دنبال کرد و بعد وارد آکادمی هنرهای دراماتیک شد و در چندین نمایش برادوی در نقش‌های کوچک ظاهر شد. در جنگ جهانی دوم به نیروی دریایی ایالات متحده پیوست و پس از جنگ کار در تئاتر و رادیو را از سر گرفت و از 1946 وارد حرفه بازیگری سینما شد. فهرست بلندبالای آثار سینمایی و تلویزیونی وی از 1946 تا 2008 شامل فیلم‌هایی مانند «راه‌های افتخار» و «اسپارتاکوس» استنلی کوبریک، «تک‌خال در آستین» بیلی وایلدر، «بیست هزار فرسنگ زیر دریا»، «جدال در اوکی کورال»، «وایکینگ‌ها»، «آخرین قطار گان هیل»، «قهرمان»، «بدها و زیبارویان»  و «هفت روز در ماه مه» است.  کرک داگلاس سه بار نامزد دریافت جایزه اسکار شد. وی پدر مایکل داگلاس بازیگر و پدر شوهر کاترین زیتا جونز است.

www.cnn.com

مقاله قبلیلوح تقدیر وزیر مهاجرت کانادا برای مرتضی پاشایی
مقاله بعدیبیانیه حمایت زندانیان سیاسی زندان مرکزی زاهدان از اعتصاب کنندگان در زندان ارومیه
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.