با اعلام نامزدهای جوایز اسپریت که به بهترین آثار مستقل سینما تعلق می‌گیرد، «کارول» بیشترین نامزدی را از آن خود کرده است.

با اعلام اسامی نامزدهای سی و یکمین دوره جوایز اسپریت برای سال ۲۰۱۵، فیلم «کارول» با کسب ۶ نامزدی پیشتاز شد که از جمله آنها نامزدی تاد هینیس برای دریافت جایزه بهترین کارگردان و نامزدی کیت بلانشت و رونی مارا برای دریافت جایزه بهترین بازیگر زن است.

در جایگاه بعدی دو فیلم «در کانون توجه» و «هیولاهای بی سرزمین» جای دارند که هر یک پنج نامزدی کسب کرده‌اند و «نارنگی» و «آنومالیشا» نیز هر یک نامزد دریافت چهار جایزه شده‌اند.

جوایز اسپریت که به فیلم‌های مستقل آمریکایی که با بودجه زیر بیست میلیون دلار ساخته شده‌اند تعلق می‌گیرد، ابتدا اسامی نامزدهای این دوره را در وب سایت خود اعلام کرد.

در کنار فیلم‌هایی چون «کارول» و «در کانون توجه» و «اتاق» که موفقیتشان در این دوره از جوایز قابل پیش‌بینی بود، فیلم‌هایی چون «نارنگی» که با ایفون فیلمبرداری شده و «هیولاهای بی سرزمین» که به صورت آنلاین در شبکه نت فلبکس پخش شده نیز توجه زیادی را به خود معطوف کردند.

در این میان ماگنولیا پیکچرز با کسب هفت نامزدی برای «اتاق» و «پایان تور» و کمپانی واینشتاین با ۶ نامزدی برای «کارول» و نت فلیکس/بلیکر با ۵ نامزدی برای «هیولاهای بی سرزمین» موفق‌ترین کمپانی‌های تولید در این رقابت بوده‌اند.

 به گزارش مهر به نقل از اسکرین دیلی، فهرست کامل نامزدها چنین است:

بهترین فیلم

«آنومالیشا»، «هیولاهای بی سرزمین»، «کارول»، «در کانون توجه»، «نارنگی»

بهترین فیلم اول

«خاطرات یک دختر نوجوان» ساخته ماریل هلر، «جیمز وایت» ساخته جاش موند، «مانوس سوسیاس» ساخته جوزف کوبوتا وایادیکا، «مدیترانه» ساخته جوناس کارپینگنانو، «ترانه‌هایی که برادرهایم به من یاد دادند» ساخته کلویی ژائو

در این بخش جایزه به کارگردان و تهیه کننده اهدا می‌شود.

جایزه جان کاساویتس

«دارای مزیت»، «کریسمس، دوباره»، «کسی چه می‌داند»، «کریشا»، «خارج از دست من»

به بهترین فیلم بلندی که با هزینه زیر ۵۰۰ هزار دلار ساخته می‌شود که به نویسنده، کارگردان و تهیه کننده اهدا می‌شود.

بهترین کارگردان

شان بیکر برای «نارنگی»،‌ کری جوجی فوکوناگا برای «هیولاهای بی‌سرزمین»، چارلی کافمن و دوک جانسون برای «آنومالیشا»، تام مک‌کارتی برای «در کانون توجه»، دیوید رابرت میچل برای «دنبال می‌کند»

بهترین فیلمنامه

چارلی کافمن برای «آنومالیشا»، دونالد مارگولیس برای «پایان تور»، تام مک‌کارتی و جاش سینگر برای «در کانون توجه»، فیلیس ناگی برای «کارول»، اس.کریگ زالر برای «تبرزین استخوانی»

بهترین فیلمنامه اول

جسی اندروز برای «من و ارل و دختر در حال مرگ»، جوزف کارپیگنانو برای «مدیترانه»، اما داناهو برای «اتاق»، ماریل هلر برای «خاطرات یک دختر نوجوان»، جان ماگاری، راسل هربوگ و ماینا جوزف  برای «مرمت»

بهترین فیلمبرداری

«هیولاهای بی سرزمین»، «دنبال می‌شود»، «کارول»، «مدیترانه»، «ترانه‌هایی که برادرانم به من یاد دادند»

بهترین تدوین

«کسی چه می‌داند»، «در کانون توجه»، «اتاق»، «دنبال می‌کند»، «مانوس سوسیاس»

بهترین بازیگر مرد نقش نخست

کریستوفر ابوت برای «جیمز وایت»، آبراهام آتاه برای «هیولاهای بی سرزمین»، بن مندلسون برای «آسیاب می‌سی‌سی‌پی»، جیسون سیگال برای «پایان تور»، کودوس سیهون برای «مدیترانه»

بهترین بازیگر زن نقش مکمل

رابین برتلت برای «اچ»، مارین ایرلند برای «چانه شیشه‌ای»، جنیفر جیسون لی برای «آنومالیشا»، سینتیا نیکسون برای «جیمز وایت»،‌ مایا تیلور برای «نارنگی»

بهترین بازیگر زن نقش نخست

کیت بلانشت برای «کارول»، رونی مارا برای «کارول»، برای لارسن برای «اتاق»، بل پاولی برای «خاطرات یک دختر نوجوان»، کایتانا کیکی رودریگویز برای «نارنگی»

بهترین بازیگر مرد نقش مکمل

کوین کوریگان برای «نتایج»، پل دانو برای «عشق و رحمت»،‌ ایدریس البا برای «هیولاهای بی‌سرزمین»، ریچارد جنکینز برای «تبرزین استخوانی»، مایکل شانون برای «۹۹ خانه»

بهترین مستند

«ترور» ساخته لیریک کابرال و دیوید فلیکس، «بهترینِ دشمنان» ساخته رابرت گوردون و مورگان نویل، «قلب یک سگ» ساخته لوری آندرسون، «چهره سکوت» ساخته جاشوآ اوپنهایمر، «مرو» ساخته جیمی چین و الیزابت چای، «دارکوب روسی» ساخته چاد گارسیا

بهترین فیلم بین‌المللی

«شیطان را در آغوش بگیر» ساخته کایرو گویرا از کلمبیا، «دختر بچگی» ساخته سلین اسکیما از فرانسه، «موستانگ» ساخته دنیز غمزه ارگون از فرانسه و ترکیه، «کبوتری که روی شاخه نشست تبلور هستی است» ساخته روی اندرسون از سوئد، «پسر شائول» ساخته لازلو نمش از مجارستان

مقاله قبلیلهستان پولانسکی را به آمریکا تحویل نمی‌دهد
مقاله بعدیتیم فوتسال ناشنوایان ایران قهرمان جهان شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.