پیتر جکسون کارگردان معروف فیلم هابیت خود را برای تولید قسمت دوم از انیمیشن لایو اکشن ماجراهای تن تن آماده می کند.

جکسون در گفتگو با پایگاه ایتالیایی زبان Badtaste.it اظهار داشته به محض پایان یافتن تدوین قسمت سوم هابیت، تولید قسمت دوم از انیمیشن لایو اکشن تن تن را آغاز خواهد کرد.

وی در قسمت اول تن تن: راز تک شاخ به عنوان تهیه کننده با استیون اسپیلبرگ همکاری داشته است و گفته می شود در این قسمت نیز نقش بزرگی در تولید تن تن خواهد داشت.

هرچند حضور اسپیلبرگ روی صندلی کارگردانی هنوز تایید نشده است.

 Peter_Jackson

بنابر برخی شایعات قسمت دوم تن تن برگرفته از داستان هفت گوی بلورین و یا زندانیان خورشید تولید خواهد شد. با این وجود هنوز نویسنده و کارگردان این قسمت اعلام نشده است.

سینما خبر گزارش داد؛ یادآور می شود قسمت دوم هابیت از 13 دسامبر روی پرده رفته و در اولین شب اکران 80 میلیون دلار فروش کرده است.

مقاله قبلی«اسلحه برهنه» از بازيگر «خماري» دعوت كرد
مقاله بعدیمرگ پلنگ ایرانی در ایران تمامی ندارد، مرگ یک قلاده پلنگ ایرانی اینبار در بافق
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.