محمد نوری زاد مستند ساز و منتقد حکومت در تازه ترین نوشتار خود: پیشنهاد می کنم درزندان بمانید وبرای آزادیِ خود شرطِ ” یا همه یا هیچکس” بگذارید.

متن کامل نوشتاری ایشان در زیر می آید:

عزیزانم، پس ازاین که بارها وبارها توهین وتحقیروارعاب وضرب وشتم ومدرک سازیِ بازجویانِ بی ادب را درسلول های تنگ وانفرادی تحمل کرده اید، وپس ازاین که بارها ازمعبرمخوف دادگاههای مرعوب وتحت فرمانِ اطلاعات وسپاه عبورکرده اید، وبعد ازاین که شاهد هدرشدنِ طلایی ترین سالهای بی بازگشت عمرخود درزندان های بی دلیل بوده اید، وپس ازاین که آسیب ها وآشوب های فرساینده یِ این سالهای تلخ، جان وتن خانواده هایتان خراشیده، و پس از این که زخمِ محرومیت های ظالمانه وناجوانمردانه ی شغلی وتحصیلی را بجان خریده اید، بله بعد ازتحمل این همه ستمِ مضاعف، می خواهند شما را “عفو” کنند وباقیِ ماهها وسالهای زندان شما را ببخشایند و آزادتان کنند. معتقدم این حرکت، یک بازیِ منبعث ازرفتاری ناصادقانه است. چرا که بگمان من، شما را آزاد می کنند تا با ملاتِ شادمانیِ مردم، پایه های ترک خورده ی حیثیت خود را ترمیم کنند.

پیشنهاد می کنم درزندان بمانید وبرای آزادیِ خود شرطِ ” یا همه یا هیچکس” بگذارید. این که: یا همگی آزاد می شویم یا هیچکس از زندان بیرون نمی آید. نیک می دانید که قصد من ازاین پیشنهاد، علاوه برآزادیِ زندانیان گمنام وبی پناه، آزادی جناب میرحسین موسوی وهمسرشان، وجناب کروبی نیزهست.

من تا حدودی به فرسایش های روحی وروانی، وپریشانی های معیشتی خانواده های شما آشنایم. بخاطراین پیشنهاد غیرمتعارف ازآنان پوزش می طلبم. ما اما باید به آنانی که می خواهند ما را عفو کنند بفهمانیم: آنکه باید عفو شود، ما نیستیم. بل خودشان اند. این ماییم که باید آنان را ببخشاییم واز قساوتها وزشتکاری های آنان درگذریم. وآنان اند که باید ازما وخانواده های ما وازمردم طلب عفو کنند. وما وشما ومردم، البته آنقدرانسان ووطن دوست ومسلمانیم که ازهمین اکنون اعلام می داریم: اگر رسماً از ما مردم تقاضای عفو کنند، می بخشیمشان.

محمد نوری زاد

مهرماه سال نود ودو – تهران

مقاله قبلیبعضی ها واقعا عجب روئی دارند؟!
مقاله بعدیشطرنج از سوي جنگ سوريه به سمت خودزني جانيان در منطقه
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.