رضا شهابی، خزانه دار “سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و حومه” طی نامه ای از زندان اوین بازگشایی مدارس و دانشگاه ها را به مردم تبریک گفت.

این فعال حقوق سندیکایی” و مدافع “حقوق بنیادین کار” اکنون چهارمین مهری است که در زندان” به سر می برد.

شهابی علاوه بر راننده اتوبوس شرکت واحد، دانشجوی رشته حقوق دانشگاه پیام نور نیز بود. او به علت دفاع از حقوق سندیکایی شهروندان و فعالیت در سندیکای کارگران شرکت واحد به شش سال زندان و پنج سال محرومیت از فعالیت سندیکایی محکوم شده است.

متن این نامه به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان  به نقل از تارنمای سندیکای کارگران شرکت واحد به شرح ذیل است:

به مناسبت آغاز سال تحصیلی جدید، چهارمین مهر، بدون مهر پدری

در حالی طنین زنگ مدارس و دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی در سال ۹۲ به صدا در می آید که مردم شریف و کارگران زحمتکش در شرایط بد اقتصادی و تنور داغِ تورم افسار گسیخته به سر می برند و حتی در تهیه لوازم تحریر و کتاب و پوشاک و شهریه فرزندان شان به چه کنم، چه کنم افتاده اند و از طرفی کشور ما شاهد یک رخداد بزرگ سیاسی دیگر در ماه خرداد بوده است، رخدادی که برای چندمین بار در تاریخ چند دهه اخیر امیدواری را نسبت به امکان وقوع تحولات عمیق تر و عادلانه تر بیشتر کرده است.

فرا رسیدن سال تحصیلی جدید را به دانش آموزان، دانشجویان، معلمان و خانواده های این عزیزان تبریک و شادباش عرض می کنم و به عنوان یک دانشجو و عضو دربند سندیکای کارگران اتوبوس رانی تهران از همکاران عزیز و مسئولان شرکت واحد اتوبوس رانی تهران خدمت رسانی بی عیب و نقص به دانش آموزان و غنچه های نو شکفته و دانشجویان عزیز را خواستارم، باشد که این سرمایه های انسانی عظیم بتوانند در حداقل آرامش اجتماعی، سیاسی مورد نیاز خود به آرمان های جمعی مشترک بیاندیشند.

کارهای همه ما، هر چند کوچک بخشی از یک طرح عظیم شهروندان این مرز و بوم برای تحقق آزادی و برابری است و لذا باید کارهای کوچک خود را در این منطومه کلان در نظر بگیریم و ارزش کار خود را در نقشه عظیم عدالت انسانی در جامعه ای پیشرفته و عادلانه فراموش نکنیم.

چهارمین سالی است که بواسطه فعالیت های صنفی و سندیکایی در حمایت از حقوق حقه همکاران در شرکت واحد و طبقه فرودست و زحمتکش جامعه از همراهی فرزندان خود به مدرسه محروم مانده ام، به این امید که پدران بیشتری بتوانند فرزندان شان را تا مدرسه همراهی کنند، به این امید که دانش آموزان و دانشجویان امروز و پدران و مادران و فعالان سیاسی و مدنی و کارگری فردا، بخاطر طلب حق خود و دغدغه معیشت و پیشرفت فرزندان شان راهی زندان نشوند.

رضا شهابی زکریا عضو هیات مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد و اتوبوسرانی تهران و حومه و دانشجوی رشته کارشناسی حقوق دانشگاه پیام نور واحد حسن آباد قم

زندان اوین- ۲۰ شهریور ۱٣۹۲- بند ٣۵۰

مقاله قبلیحضور “قاعده تصادف” در جشنواره فیلم توکیو قطعی شد
مقاله بعدیحکم حبس، شلاق و محرومیت از وکالت علیزاده طباطبایی نقض شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.