روحانی در حساب کاربری انگلیسی زبان خود در توییتر، تصویری از خود را در هنگام بازدید از یک بیمارستانی صحرایی امریکا پس از زلزله بم را منتشر کرد.

 در این توییت آمده است:

لحظه ای متعلق به گذشته: بازدید روحانی از بیمارستان صحرایی امریکا که به منظور درمان نجات یافتگان زلزله سال ۲۰۰۳ بم راه اندازی شده بود.

 به نوشته پارسینه از نیویورک تایمز، روحانی به عنوان دبیر شورای امنیت ملی به این بیمارستان طی سفری به این منطقه ی زلزله زده سر رد.

 دیگر توییت های حساب کاربردی روحانی شامل لینک هایی به گزارش کریستین ساینس مانیتور و تاکید آن بر قول روحانی به آشتی با دنیا و لینک دیگری مربوط به مقاله سی بی اس است که روحانی را به عنوان مردی که دنبال ایجاد رابطه است ، معرفی می کند.

 در آستانه انتخاب روحانی به عنوان رئیس جمهور، وی تاکید کرد که می خواهد رابطه ی ایران با جهان را بازسازی کند.

 هافینگتن پست در پایان نوشت: تقریبا به عنوان مخاطب توئیتر، خوراک توییتر رئیس جمهور جدید ایران خیلی حرفه ای نیست.

مقاله قبلیموتوراد 1؛ نخستین موتورسیکلت آئودی..
مقاله بعدیوزارت خارجه کانادا به اعتراض تعدادی از ایرانیان در باره انتخابات جواب داد
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده