رومن پولانسکی فیلمساز مشهور با پاسخ مثبت به دعوت دولت لهستان در مراسم اختتامیه جشنواره فیلم گدینیا شرکت کرد و این در حالی است که وی پرونده‌ قضایی جنجالی در آمریکا دارد.

 رومن پولانسکی در این مراسم در برابر تماشاگران از اینکه در بیشتر فیلم‌هایش زنان قربانی می‌شوند، ابراز تاسف کرد.

پولانسکی که با حمایت مقامات دولتی راهی این جشنواره شده است، در جمعی که وزیر فرهنگ لهستان نیز در آن بود، شرکت کرد. بوگدان زدرویوسکی وزیر فرهنگ که شخصا از این فیلمساز مشهور دعوت کرده بود تا در جشنواره فیلم لهستان حضور یابد، دیشب در مراسم اختتامیه این جشنواره با پولانسکی و یانوس گلوواکی رییس جشنواره روی صحنه رفت و جایزه اصلی جشنواره یعنی شیر طلایی آن را برای فیلم “آیدا” به پاول پاولیکوفسکی اهدا کرد.

پولانسکی که پنجشنبه شب راهی لهستان شد و مدت اقامت او در این کشور سه روز اعلام شده است، اکنون در فرانسه زندگی می کند. او سال 1977 پیش از این که برای ایجاد رابطه با یک دختر 13 ساله دادگاهی شود، آمریکا را ترک کرد و دستگیری او از آن زمان تاکنون به موضوعی جنجالی بدل شده است.

هنوز روشن نیست که آیا حضور او در لهستان می تواند از سوی مقامات آمریکایی دردسر ساز شود یا خیر؟

پولانسکی جمعه یک کلاس تخصصی برای دانشجویان مدرسه فیلم لهستان برگزار کرد. او پس از شرکت در جشنواره کن امسال در جمعی دیده نشده بود.

 roman-polanski

وی در سخنانی که در جشنواره گدینیا ایراد کرد گفت خودش را با فیلمهایش بیان می کند و از حضار خواست تا به فیلمش توجه کنند. او در این سخنرانی کوتاه پنج دقیقه ای ابراز تاسف کرد که زنان معمولا قربانیان فیلم هایش هستند و گفت معمولا شخصیت های قوی و پیچیده زن در فیلم هایش حضور دارند.

این فیلمساز چهار سال پیش در بازدید از جشنواره فیلم زوریخ در سوییس دستگیر شد و مدتی را در حبس خانگی به سر برد و سرانجام پس از مدتی بدون این که به دولت آمریکا تحویل داده شود، آزاد شد.

به گزارش سینما خبر به نقل از هالیوود ریپورتر،پولانسکی شهروند فرانسه و متولد این کشور اما در منطقه لهستانی آن است. او در مدرسه مشهور فیلم لودز تحصیل کرد.

جشنواره فیلم گدینیا دو برنده شیر نقره ای هم داشت که مالگورساتا زوموسکا برای “به نام…” و فیلم کمدی کاسیا روسلانیک با عنوان “بچه غمگین است” بودند. فیلم دوم جایزه ویژه هیات داوران را نیز دریافت کرد.

مقاله قبلیهیچ کاسه ای زیر نیم کاسه نیست، اوباما بازی را به پوتین باخت!
مقاله بعدی«جوليان مور» در نقش «آلماكوين» به «بازيهاي گرسنگي» پيوست
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.