شرکت خودروسازی پورشه قصد دارد با همکاری بوئینگ تاکسی های هوایی منحصر به فردی تولید کند که حمل و نقل هوایی را تسهیل خواهند کرد.

برآوردها حاکیست که تا سال ۲۰۳۹ ارزش بازار حمل و نقل هوایی کوتاه برد به ۱.۵ تریلیون دلار افزایش می یابد و از همین رو فعالیت شرکت های خودروساز و هوافضا در این زمینه شدت گرفته است.

دو شرکت هم اکنون در حال تبیین طرح های اولیه خود در این زمینه هستند تا تاکسی های هوایی مستحکم، سبک و دارای مقاومت کافی در برابر شرایط نامساعد جوی را تولید کنند.

گفته می شود تاکسی هوایی طراحی شده توسط این دو شرکت به صورت عمودی نشست و برخاست خواهد کرد و به طور کامل برقی خواهد بود. هنوز مشخص نیست چه زمانی نمونه اولیه این تاکسی هوایی آماده رونمایی خواهد بود، اما سخنگوی پورشه اظهار امیدواری کرده اولین آزمایش این تاکسی هوایی در سال ۲۰۲۰ صورت بگیرد.

به گزارش مهر به نقل از دیجیتال ترندز، برآوردهای پورشه نشان می دهد بازار تاکسی های هوایی از سال ۲۰۲۵ به بعد به طور جدی شکل می گیرد. از جمله دیگر شرکت هایی که در تلاش برای تولید تاکسی هوایی هستند می توان به آئودی و ایرباس، هیوندایی،استون مارتین و رولزرویس اشاره کرد.

مقاله قبلیمسعود اقبالی: ضعف‌های تیم ملی نگران کننده است
مقاله بعدیانصراف «مستر کارت» و «ویزا» از سرمایه گذاری در لیبرا
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.