تلاش‌هایی که تا کنون برای کاهش تنش‌های جاری میان ترکیه و روسیه انجام شده به شکست انجامیده است. پوتین پیشنهاد دیدار با اردوغان را رد کرد و اردوغان نیز هشدار داد که “پوتین با آتش بازی نکند.”

ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه جمعه (۲۷ نوامبر/ ۶ آذر) اعلام کرد، پیشنهاد ملاقات مستقیم با رجب طیب اردوغان، همتای ترک خود را نخواهد پذیرفت.

رویترز می‌نویسد، پوتین به این دلیل پیشنهاد اردوغان را رد کرده که رئیس‌جمهور ترکیه بابتسرنگون ساختن جنگنده روسی در منطقه مرزی ترکیه و سوریه عذرخواهی نکرده است .

رویترز پیش‌تر به نقل از کاخ کرملین گزارش کرده بود که اردوغان پیشنهاد دیدار مستقیم با پوتین را داده است.

پس از آن که جنگنده‌های ترکیه در ۲۴ نوامبر به یک بمب‌افکن روسی در منطقه مرزی بین سوریه و ترکیه حمله کردند تنش بین دو کشور بالا گرفت.

ترکیه می‌گوید، این جنگنده وارد حریم هوایی این کشور شده و به هشدارها پاسخ نداده بود، اما روسیه می‌گوید، جنگنده این کشور در حریم هوایی سوریه بود.

سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه اعلام کرد که روسیه از اول ژانویه ۲۰۱۶ لغو روادید برای اتباع ترکیه را متوقف می‌‌کند.

در مقابل، اردوغان نیز به مسکو هشدار داد “با آتش بازی” نکند. او در نطقی که ۲۷ نوامبر ایراد کرد گفت، با کشیده شدن این مناقشه به دیگر مناسبات ترکیه و روسیه مخالف است. اردوغان اتهام‌های روسیه مبنی بر این که ترکیه از گروه تروریستی “دولت اسلامی” (داعش) نفت می‌خرد را رد کرده است.

رئيس‌جمهور ترکیه در عین حال گفت، نمی‌خواهد که مناسبات دو کشور آسیب ببیند.

رسانه‌های ترکیه ۲۷ نوامبر گزارش دادند که ترکیه برای اجتناب از وخامت بیشتر اوضاع به طور موقت حملات خود علیه مواضع “دولت اسلامی” در سوریه را متوقف کرده است. اما خبرگزاری فرانسه به نقل از یک مقام دولت ترکیه این خبر را تکذیب کرد. این مقام گفت: «سیاست ما تغییر نکرده و این ادعا نادرست است.»

دولت آلمان از هر دو طرف خواست تا تنش‌ها را کاهش داده و تمرکز خود را بر مبارزه مشترک بین‌المللی علیه شبه‌نظامیان “دولت اسلامی” قرار دهند.

پیش از سرنگونی هواپیمای روسی نیز روابط دو کشور پرتنش شده بود. روسیه از بشار اسد، رئیس‌جمهور سوریه پشتیبانی می‌کند. اما اردوغان خواستار سقوط اسد است.

فابیوس: همکاری با اسد تنها در چارچوب گذار سیاسی ممکن است

استفان د میستورا، نماینده ویژه سازمان ملل متحد برای حل بحران سوریه از سرنگون ساختن هواپیمای روسی انتقاد کرد و گفت، این کار به تلاش‌های جهانی برای برقراری صلح در سوریه کمکی نخواهد کرد و “شاید آن را پیچید‌ه‌تر هم بکند.”

پیش از این گزارش‌هایی منتشر شده بود مبنی بر این که لوران فابیوس، وزیر خارجه فرانسه در گفت‌وگویی رادیویی گفته است که در نبرد با “دولت اسلامی” “چرا از نیروهای بشار اسد کمک نگیریم.”

ولید معلم، وزیر خارجه سوریه در نخستین ‌واکنش‌ها نسبت به این اظهارات از آن محتاطانه استقبال کرد.

به گزارش دویچه وله؛ اما عصر جمعه (۲۷ نوامبر) خبرگزاری‌ها گزارش دادند که فابیوس در بیانیه‌ای گفته است، از همکاری با همه نیروهای فرانسوی، از جمله ارتش سوریه علیه داعش استقبال می‌شود اما این امر “تنها در چارچوب گذاری سیاسی امکان‌پذیر است.”

مقاله قبلیدر یک برنامه زنده تلویزیونی اعلام شد: زمین‌خواری پنج هزار آقازاده در جمهوری اسلامی
مقاله بعدیسعید مرتضوی از ایران خارج شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.