از شیر نیمیایی که به دست هرکول کشته شد تا خدای جنگ مصری، ماحس، که سرش به شکل شیر بود، تصویر شیر همواره الهام‌بخش افسانه‌ها در سراسر دنیا بوده است. علاوه بر ایفای نقش در افسانه‌های انسانی، شیر‌ها برای خودشان هم افسانه‌هایی دارند. برخی از این افسانه‌ها و واقعیت‌های پشت آن را به قلم الفی شو بخوانید.

“شیرشاه”وجود ندارد

برخلاف آن‌چه فیلم کلاسیک دیزنی شیرشاه القا می‌کند، درگله شیر، موفاسا یا سیمبایی وجود ندارد که رئیس سایر شیر‌ها (یا سایر حیوانات) باشد. شیر‌ها در جامعه‌ای برابر و بدون رده‌بندی زندگی می‌کنند و شاه و ملکه‌ای در کار نیست.

شاه جنگل بدون درخت

شیر‌ها به “شاه جنگل” معروفند. اما این لقب کمی گمراه‌کننده است، زیرا شیر‌ها عملا در جنگل زندگی نمی‌کنند (و همان‌طور که به تازگی دریافتیم شاه هم ندارند). محل زندگی‌شان خاردشت، چمنزار، جلگه بی‌درخت و تپه سنگی است، و نه جنگل.

شیر‌ها در جنگل زندگی نمی‌کنند

ریشه کلمه جنگل “jangle” در زبان هندی است که به معنای جنگل یا زمین بایر است. مورد دوم به راحتی می‌تواند اشاره به جلگه بی‌درخت نیز داشته باشد.
زال

شیر‌های سفید چشم‌های آبی دارند

شیر‌های سفید در سراسر آفریقا همواره حیواناتی مقدس شمرده شده‌اند و تصوری غلط وجود دارد که زال هستند. درست است که شیر‌های زال هم وجود دارند، اما شیر‌ها سفید زیرگونه‌ای از شیر‌ها هستند. شیر‌های سفید جهشی رگرسیونی دارند که لیوسیسم نام دارد و به این معنی است که ملانین کم‌تر دارند- رنگدانه‌ای که رنگ کرک و چشم شیر را کنترل می‌کند. در واقع، از روی رنگ چشم می‌توان تفاوت بین شیر زال و شیر سفید را تشخیص داد. شیر‌های سفید چشم آبی دارند در حالی که رنگ چشم شیر‌های زال قرمز یا صورتی است.

داشتن یال به معنی شیر نر موفق


داشتن یال به معنی نر بودن شیر نیست

یال شیر معمولا به دیده معیاری برای سنجش جذابیت جنسی شیر برای جفت اش دیده می‌شود. هر چقدر حجم یال بیشتر باشد، جذابیت شیر نر بیشتر است.

اما شواهد جدید این مساله را رد می‌کند. شیر‌های بی‌یال نر در ساوو در کنیا نشان دادند می‌توانند جفت جذب کنند و در عین حال با موفقیت از قلمرو خود در مقابل شیر‌های نر دیگر دفاع کنند.

هم‌چنین داشتن یال همیشه به معنی نر بودن نیست. شیر‌های ماده‌ی یال‌دار به ویژه در دلتای اوکاوانگو در بوتسوانا دیده شده‌اند. این شیر‌های ماده کار‌هایی را می‌کنند که معمولا شیر‌های نر انجام می‌دهند و احتمال نازا بودن‌شان بیشتر است.

شکار


همیشه شیر ماده نیست که به شکار می‌رود

بینش مرسوم از گله شیر این است که مسئولیت شکار به عهده‌ی شیر‌های ماده است. اما شواهد نوظهور پیشنهاد می‌کنند این مورد همیشه صادق نیست.

به گزارش بی بی سی؛ درست است که نقش اصلی شیر ماده شکار است و شیر نر معمولا مسئول مراقبت از قلمرو مراقبت است، اما شیر‌های نر می‌توانند برای خود شکار کنند. علاوه بر این، تحقیقات نشان می‌دهد میزان موفقیت هر دو جنس نیز تقریبا برابر است.


مقاله قبلیپرسپولیس قهرمان جام حذفی شد
مقاله بعدیخانه معروف سریال «سوپرانوها» میلیون‌ها دلار به فروش می‌رسد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.