جولین مور با حضور در شب افتتاحیه جشنواره فیلم کارلووی واری با دریافت گوی بلورین جشنواره تجلیل شد.

پنجاه‌و چهارمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم کارلووی واری که جمعه شب کارش را شروع کرد با اهدای جایزه گوی بلورین از جولین مور بازیگر آمریکایی تجلیل کرد.

این جشنواره کارش را با سخنرانی کوتاهی از مارِک ابِن مجری مراسم درباره فرهنگ دوره کمونیستی آغاز کرد. این سخنان به مناسبت سی‌امین سالگرد انقلاب مخملی مردم جمهوری چک در بیرون راندن کمونیسم بیان شد.

ابِن با لحنی شوخ یادآوری کرد که اگر این گذار صلح‌آمیز از سوی واسلاو هاول انجام نمی‌شد، امروز چه وضعیتی می‌داشتند!

پس از این سخنان کوتاه جولین مور روی صحنه آمد تا جایزه گوی بلورین خود را به مناسبت یک عمر دستاورد هنری دریافت کند. این در حالی است که این بازیگر برای اکران درام «پس از ازدواج» اکنون در جمهوری چک به سر می‌برد.

در این مراسم فیلم کوتاهی از ۲۵ سال بازیگری جیری بارتوشکا بازیگر چک نیز به نمایش درآمد.

در مراسم افتتاحیه که به رسم هر سال با مراسم اجرای موسیقی در فضای باز همراه بود ارکستر سمفونی ملی چک با نواختن آهنگی از بیتلز با الهام از نمایش فیلم جدید دنی بویل یعنی «دیروز» کار را شروع کرد.

کیسی افلک که مهمان افتخاری پیشین جشنواره بود، امسال نیز با بازیگر جوان فیلمش آنا پینوسکی دومین فیلمی را که کارگردانی کرده است، در این جشنواره به نمایش درآورد. فیلم او با عنوان «نور زندگی من» درباره رابطه پدری-دختری در جهانی آخرالزمانی است که در آن زنان از بین رفته‌اند.

به گزارش مهر به نقل از ورایتی، افلک سال ۲۰۱۷ نیز با فیلم «یک داستان ارواح» که اولین فیلمش در مقام کارگردان بود، در این جشنواره حضور یافته بود.

مقاله قبلیتصمیم برای رونمایی «جوکر» در جشنواره ونیز
مقاله بعدیخیز والیبال ایران برای تاریخ‌سازی در شیکاگو
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.