ایالات متحده آمریکا روز دوشنبه ۲۸ ژوئن اهدافی در مرز عراق و سوریه را هدف حمله‌ هوایی قرار داد. این دومین حمله نظامی نیروهای ارتش آمریکا علیه شبه نظامیان وابسته به جمهوری اسلامی در منطقه از زمان ریاست جمهوری جو بایدن است.

وزارت دفاع آمریکا، پنتاگون درباره این تصمیم و تبعات آن تاکید دارد که آقای بایدن در مقام رئیس‌جمهوری ایالات متحده و به عنوان فرمانده نیروهای مسلح این کشور می‌تواند بر مبنای قانون اساسی چنین دستورهایی صادر کند.

جان کربی، سخنگوی پنتاگون در حالی که با سوال‌های متعددی درباره ضرورت حمله هوایی اخیر آمریکا در مرز عراق و سوریه مواجه شده بود گفت: «زمانی تصمیم گرفتیم به این مواضع حمله کنیم که در هفته‌های اخیر بارها به ما حمله شده بود. حملاتی پهپادی، موشکی و خمپاره‌ای که به نیروها و تاسیسات ما اصابت کرده بودند. بنابراین از انصاف به دور است که بگوییم ایالات متحده اولین ضربه را وارد کرده است.»

یورونیوز نوشت؛ او همچنین در پاسخ به ضوابط و قوانینی که به رئیس‌جمهوری ایالات متحده اجازه اتخاذ چنین تصمیمی را می‌دهد نیز تصریح کرد: «همانطور که بارها گفته‌ایم ما باید از نیروهای خود حمایت کنیم و رئیس‌جمهوری در اجرای این تعهد جدی است. رئیس جمهوری طبق ماده۲ قانون اساسی اختیار انجام این حملات را داشت. مسئولیت او به عنوان فرمانده کل قوا محافظت از نیروهای ما است و ما به این دلیل قانونی اطمینان داریم.»

سخنگوی کاح سفید همچنین درباره احتمالا تشدید درگیری‌ها به دنبال حمله هوایی اخیر نیز تاکید کرد: «علاقه‌ای نداریم که این مساله به یک درگیری گسترده تبدیل شود اما وظیفه داریم از مردم خود محافظت کنیم.»

مقاله قبلیاسرائیل: از خود در مقابل تهدیدات خارجی دفاع می‌کنیم
مقاله بعدیهموار شدن راه برای ساخت بالگردی جدید برای موفقیت‌های “نبوغ”
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.