مایک پمپئو، وزیر خارجه آمریکا هشدار داد که هر کشوری به نفتکش آزاد شده جمهوری اسلامی اجازه پهلو گرفتن در بنادر خود داده یا به آن کمک کند، با خطر مجازات نقض تحریم آمریکا مواجه می شود.

آقای پمپئو که سه شنبه ۲۹ مرداد پس از دیدار با یاجیک جاپوتوویچ، وزیر خارجه لهستان به همراه او در یک کنفرانس خبری حضور یافت، در پاسخ به خبرنگاری درباره سرنوشت نفتکش جمهوری اسلامی که از توقیف جبل الطارق آزاد شد، گفت که آمریکا واردات نفت از جمهوری اسلامی را تحریم کرده است و هر کشوری که نفت این نفتکش را تحویل بگیرد، به آن کمک کند یا اجازه پهلو گرفتن به آن بدهد، تحریم را نقض کرده است.

وزیر خارجه آمریکا توضیح داد که اگر این نفتکش دوباره راه سوریه را در پیش بگیرد، آمریکا هر اقدام لازم را انجام می دهد تا جلوی آن را بگیرد.

به گزارش صدای آمریکا؛ به گفته آقای پمپئو، دلیل اینکه آمریکا نمی خواهد نفت خام جمهوری اسلامی به سوریه برود یک نگرانی مشترک با تمام دنیا است؛ این اقدام منابع را برای سازمانی تهیه فراهم می کند که آمریکائیان را در سراسر دنیا به قتل رسانده است.

مقاله قبلیمایک پمپئو: منافع فروش نفت برای جمهوری اسلامی توسط قاسم سلیمانی و سپاه پاسداران صرف ادامه کارزار ترور می‌شود
مقاله بعدیسازمان حقوق بشری: افزایش سیستماتیک مجرم خواندن مدافعان حقوق بشر در ایران
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.