پل ورهوفن ریاست هیئت داوران را در دوره بعدی جشنواره سینمایی برلین به عهده خواهد داشت. این کارگردان هلندی هم در سینمای هنری و هم در موفقیت تجارتی نامی پراعتبار است.

دیتر کوسلیک، مدیر جشنواره بین‌المللی فیلم برلین اعلام کرد که پل ورهوفن، فیلمساز نامی هلندی، ریاست هیئت داوران را در دور آینده جشنواره عهده‌دار خواهد بود.

پل ورهوفن از نامدارترین سینماگران اروپایی است که در هالیوود نیز به موفقیت‌های بزرگی دست یافت.

او با چند فیلم نوآورانه در دهه ۱۹۷۰ سینمای هلند را در عرصه جهانی مطرح کرد. او در سال ۱۹۷۳ با فیلم جسورانه‌ی “میوه‌های ترکی” به شهرت جهانی رسید.

فیلم بعدی پل ورهوفن به نام “سربازی از اورانی” (۱۹۷۷) از نخستین فیلم‌های موفق او در عرصه بین‌المللی بود. ماجرای این فیلم در دوران اشغال هلند توسط ارتش آلمان نازی می‌گذرد.

او که در عین کارگردانی فیلم‌های نوآورانه، از نظر تجارتی نیز فیلمسازی موفق به شمار می‌رفت، سرانجام به هالیوود رفت و پس از چند فیلم علمی – تخیلی، فیلم جنجالی “غریزه بنیادی” را کارگردانی کرد که به ویژه صحنه‌های هماغوشی آن با بازی مایکل داگلاس و شارون استون معروفیت زیادی پیدا کرد.

بازگشت به سینمای اروپا

پل ورهوفن همیشه در هالیوود موفق نبود و برخی از فیلم‌های او که با بودجه‌های هنگفت ساخته شدند از نظر تجارتی شکست خوردند و او به این واقعیت تلخ پی برد که هالیوود از او آثار پرفروش می‌خواهد و نه هنرمندانه.

بدین ترتیب او به اروپا برگشت و فعالیت سینمایی را با بودجه‌هایی محدودتر ادامه داد. در این راستا او فیلم “کتاب سیاه” را کارگردانی کرد. این فیلم که با بودجه مشترک چند کشور اروپایی تهیه شد، بار دیگر به دوران اشغال هلند توسط ارتش آلمان نازی می‌پردازد و سرگذشت گروهی از مبارزان چپ را نشان می‌دهد که در محفلی زیرزمینی علیه اشغالگران مبارزه می‌کنند.

به گزارش دویچه وله؛ آخرین فیلم پل ورهوفن “او” یا “آن زن” نام دارد که ایزابل هوپر، ستاره نامدار فرانسوی، نقش اصلی را در آن ایفا کرده است. این فیلم قرار است از اوایل سال آینده در آلمان به روی اکران عمومی بیاید.

مقاله قبلیحمله با شوکر برقی به زن دستفروش اهوازی توسط ماموران شهرداری اهواز!؟
مقاله بعدی” تلنگر” بخش یازدهم، ننگ بازگشت به عهد قجری!
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.