ادامه فیلم «پلیس آهنی» ساخته می‌شود و نیل بلوم‌کمپ برای کارگردانی آن انتخاب شده است.

 نیل بلوم‌کمپ کارگردان ‌«منطقه ۹» قرار است روی صندلی کارگردانی یک فیلم دیگر از «پلیس آهنی» بنشیند.

کمپانی مترو گلدوین مایر قصد دارد فیلم «پلیس آهنی برمی‌گردد» را ۴ سال پس از آن که با همکاری سونی بازسازی «پلیس آهنی» را انجام داد، بسازد.

فیلم قبلی را ژوزه پادیلا کارگردان برزیلی کارگردانی کرد و جوئل کینامان بازیگر سوئدی-آمریکایی نقش شخصیت اصلی را بازی کرده بود و گری اولدمن، مایکل کیتون، ساموئل ال.جکسون، ابی کورنیش و جکی ارل هیلی دیگر بازیگران فیلم بودند.

در بازسازی فیلم کینامان در نقش اصلی با جرایم مقابله می‌کرد. وی پلیسی از دیترویت بود که به پلیسی آهنی بدل شده بود. آن فیلم فروشی ۲۴۰ میلیون دلاری را ثبت کرد.

نیل بلوم‌کمپ که قرار است فیلم جدید را کارگردانی کند کارگردان، نویسنده، تهیه‌کننده و انیماتور کانادایی – آفریقای جنوبی است. سبک فیلم‌های وی بیشتر به روش حمل دوربین روی دست و حاوی تصاویر کامپیوتری کاملا واقعی است. از جمله فیلم‌های مشهور وی که به این سبک ساخته شده، فیلم «منطقه ۹» است.

فیلم اصلی «پلیس آهنی» ساخته پل ورهوفن در سال ۱۹۸۷ ساخته شد و پیتر والر در نقش اصلی آن ظاهر شده بود. این فیلم ۵۰ میلیون دلار فروش کرد و جایزه اسکار را برای بهترین تدوین صدا دریافت و ۲ نامزدی نیز کسب کرد که تدوین فیلم و میکس صدا را شامل می‌شد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی؛  قرار است اد نویمایر که فیلمنامه‌نویس فیلم اصلی بود تهیه «پلیس آهنی برمی‌گردد» را انجام دهد و مایکل ماینر تهیه کننده اجرایی آن باشد. جاستین رودس بازنویسی فیلمنامه‌ای را انجام می‌دهد که نویمایر و ماینر آن را نوشته‌اند و در واقع ادامه‌ای بر داستان اصلی فیلم است.

مقاله قبلینجات بچه‌ها از غار تایلند فیلم می‌شود
مقاله بعدیبازیگر «پلنگ سیاه» فیلم بعدی‌ خود را انتخاب کرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.