سرمربی تیم فوتبال پرسپولیس با یک آنالیز درست و حسابی باعث شد تیم شکست خورده اش را به بازی برگرداند.

 پرسپولیسی ها با اینکه با حساب 2 بر صفر از الاهلی عربستان عقب بودند اما بازی را به تساوی کشیدند تا یک اتفاق ویژه در بازی رفت مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان آسیا 2017 رقم بخورد.

ماجرای این بازی در نوع خود جالب است. قبل از شروع کار، برانکو در مصاحبه هایش گفته بود تیم حریف را به خوبی آنالیز کرده و می داند چطور باید به الاهلی فشار وارد آورده و این تیم را غافلگیر کند. سرمربی سرخپوشان در آخرین بازی خود مقابل سیاه جامگان از ترکیبی استفاده کرد که در واقع ترکیب اصلی سرخ ها نبود؛ سیدجلال در مرکز دفاع؛ حسین ماهینی در دفاع راست، محمد انصاری در دفاع چپ و وحید امیری که مدام به سمت راست گرایش پیدا می کرد. سرخپوشان برابر سیاه جامگان با این ترکیب تن به تساوی آن هم در آخرین دقایق بازی دادند اما اتفاق مهم تری رخ داد و برانکو به خواسته هایش قبل از بازی با الاهلی یعنی فریب دادن حریف رسید.

بازی که شروع شد، روی یک اتفاق عجیب در دقیقه 2 بازی، الاهلی به گل رسید. یک غافلگیری به تمام معنا! اما بعد از این گل، پرسپولیس روند بسیار خوبی داشت. توپ ها از خط میانی به خط حمله می رسید و تیم، بارها در موقعیت گلزنی قرار گرفت اما مشخص بود سرگئی ربروف سرمربی اوکراینی الاهلی نیز پرسپولیس را به خوبی آنالیز کرده بود. او توانست در نیمه اول، مهدی طارمی، محسن مسلمان و فرشاد احمدزاده را از قالب تیم پرسپولیس و امور تاکتیکی سرخپوشان محو کند. به همین خاطر مسلمان و احمدزاده کمترین تاثیر را در بازی داشتند، طارمی نیز در گلزنی و حتی گرفتن پنالتی از حریفش ناکام ماند.

شنیدیم بین دو نیمه اتفاق مهم دیگری رخ داد. یکی از اعضای کادرفنی به برانکو توصیه کرد باید تن به ایجاد تغییرات گسترده در تیم بدهد تا بار دیگر به الاهلی رو دست بزند. برانکو اما به خودش فرصت داد تا بازی در نیمه دوم را تجربه کند. سرخپوشان در همان اوایل نیمه دوم، گل دیگری دریافت کردند تا پروفسور سرخپوشان از کوره در رفته و اقدام به اخذ یک تصمیم حیاتی کند.

اگر خاطرتان باشد، در تمام این مدتی که برانکو به ایران آمده (فروردین 1394) تا قبل از بازی با الاهلی، او هرگز راضی نمی شد تا آخرین دقایق بازی دست به ترکیب تیمش بزند و معمولا تعویض های برانکو از دقیقه 65 به بعد شکل می گرفت تا به بازیکنان ذخیره تنها یک سوم از زمان بازی را برای تاثیرگذاری بر نتیجه بدهد. تعداد بازی هایی که سرخپوشان 3 تعویض خود را انجام نداده باشند نیز، کم نیست.

برانکو اما این بار برای خنثی کردن نقشه ربروف اقدام جالبی انجام داد و تا قبل از رسیدن به دقیقه 70 هر 3 تعویض خود را انجام داد. دیگر اتفاقی که رقم خورد، مدل تعویض ها بود. برانکو مثلث طارمی – فرشاد – محسن مسلمان را از زمین بیرون کشید و به کمال کامیابی نیا، گادوین منشا و بشار رسن بازی داد. همین موضوع باعث شد همه آنالیزهای ربروف بهم بریزد چون او قدرت شوتزنی منشا را نمی دانست و هرگز بازی از بشار رسن ندیده بود. پرسپولیس نیز با دو هافبک دفاعی به نام کمال کامیابی نیا و محسن ربیع خواه، کاملا میانه میدان را تسخیر کرد و توانست در موقعیت گلزنی قرار بگیرد.

به گزارش خبرورزشی،برانکو در این بازی بارها به همتای اوکراینی خود در الاهلی «رودست» زد و بازی را برد هرچند کسب تساوی و فرار از باخت بیرون کشیدن فرشاد احمدزاده، محسن مسلمان و مهدی طارمی حواشی جدیدی را نیز ساخت ولی برنده مطلق این دیدار، برانکو بود!

مقاله قبلیبزرگ ترین رسالت دولت دوازدهم! بقلم بانو محترم مومنی روحی
مقاله بعدیکشف مجسمه 3000 ساله یک زن در ترکیه
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.