صدای انسان فیلمی به قلم اِری دی لوکا است که بر اساس نمایشنامه يك نفره «ژان كوكتيو»‌ در سال 1978 نوشته شده و اِدواردو پونتی پسر لورن کارگردانی آن را برعهده دارد.

 سینما خبر گزارش داد؛ سوفیا لورن در فیلم جدید پسرش تحت عنوان صدای انسان مقابل دوربین رفت. این اولین حضور سینمایی او پس از 10 سال دوری از سینما است که از دو روز گذشته در شهر نابل ایتالیا فیلمبرداری خود را آغاز کرده است.

صدای انسان فیلمی به قلم اِری دی لوکا است که بر اساس نمایشنامه يك نفره «ژان كوكتيو»‌ در سال 1978 نوشته شده و اِدواردو پونتی پسر لورن کارگردانی آن را برعهده دارد.

لورن در این فیلم با انریکو لو ورسو همبازی خواهد بود.

اين اولين همكاري «سوفيا لورن»‌ با پسرش نيست . او در سال 2002 در فيلم «در ميان غريبه ها»‌ بازي كرده است.

سوفیا لورن ( Sophia Loren)‏ (زادهٔ ۲۰ سپتامبر ۱۹۳۴ در رم) بازیگر ایتالیایی برندهٔ جایزه اسکار است. لورن را به عنوان مشهورترین بازیگر ایتالیایی نیز می‌شناسند. وی علاوه بر برنده شدن جایزه اسکار فیلم غیرانگلیسی زبان برای فیلم دو زن، یک جایزه گرمی، پنج جایزه گلدن گلوب، یک جایزه بفتا و یک جایزه لوارل را نیز برنده شده است. از فیلم‌های معروف وی می‌توان به دو زن (۱۹۶۰)، دیروز، امروز، فردا، ازدواج به سبک ایتالیایی (۱۹۶۴) و یک روز بخصوص (۱۹۷۷) اشاره کرد.

مقاله قبلیورود متفاوت «هيو جكمن» به فرش قرمز فيلم «ولورين»به همراه تصاوير..
مقاله بعدیفیلمنامه‌نویس نامزد اسکار درگذشت..!
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.