معاون وزیر امنیت هندوراس روز دوشنبه 20 ژانویه 2020 گفت که کشورش رسما شبه‌نظامیان حزب‌الله لبنان وابسته به اجمهوری اسلامی را یک سازمان تروریستی اعلام کرد.

پیش از آن الیخاندرو گیاماتی، رئیس‌جمهوری گواتمالا نیز اعلام کرده بود که حزب‌الله را یک سازمان تروریستی به رسمیت می‌شناسند؛ اقدامی که پیش از آن ایالات متحده آمریکا انجام داده بود.

بریتانیا نیز به کارزار تروریستی شناخته شدن حزب‌الله پیوست و بازوهای سیاسی و نظامی آن را تروریستی اعلام کرده و همه دارایی‌هایی این حزب‌ را در بریتانیا بلوکه کرد. بازوی سیاسی حزب‌الله در ماه مارس سال گذشته از سوی بریتانیا تروریستی شناخته شده بود.

به گزارش العربیه؛ تصمیم جدید بریتانیا همه افراد و نهادهای این کشور را از هرگونه معامله مستقیم یا غیرمستقیم با حزب‌الله منع کرده و آنها را از همکاری در تامین مالی افراد یا گروه‌های مرتبط با این حزب بر حذر داشت.

مقاله قبلیحمایت آلمان و فرانسه از مأموریت نظامی اروپایی در خلیج فارس
مقاله بعدیوقتی که سیستان و بلوچستان را آب می برد؛ سران رژیم را هم خواب می برد! نوشتاری از بانو محترم مومنی روحی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.