پس از کریستین بیل که اندکی بعد از ورود به پروژه سینمایی زندگینامه «جابز» مدیر عامل فقید شرکت اَپل کنار کشید، نوبت به ناتالی پورتمن رسید که همین رفتار را درپیش بگیرد.

 فیلم «جابز» در ادامه به مانع برخوردن‌های یکی، دو ماهه اخیرش با مشکل کنار کشیدن بازیگر زن نقش اصلی رو به‌رو شد. به نوشته ورایتی ناتالی پورتمن که پیش ازروزهای موسوم به شکرگزاری مشغول مذاکره با شرکت یونیورسال تهیه‌کننده و دنی بویل کارگردان برای پیوستن به پروژه «جابز» بود، ناگهان در روز دوشنبه اعلام کرد که دراین پروژه حضور نخواهد داشت.

فیلم‌ «جابز» قرار است با فیلم‌نامه‌ای که آرون سورکین نویسنده فیلم‌نامه‌های «شبکه اجتماعی» و «مانی‌بال» درباره زندگی استیو جابز،  بنیانگذار فقید شرکت اَپل نوشته و آن را در سه پرده تنظیم کرده است، ساخته شد. استیو جابز در این فیلم‌نامه در حال آماده شدن برای سه نقطه‌عطف زندگی خود و شرکتی است که آن را بنیان‌گذاری کرده است.

مایکل فاسبندر آلمانی، بازیگر «اراذل بی‌آبرو»، «پرومتئوس» و «دوازده سال بردگی» نقش استیو جابز را بر عهده دارد و سث روگن، بازیگر «مصاحبه» نیز در نقش استیو ووزنیاک همکار جابز در بنیانگذاری شرکت اَپل ظاهر می‌شود.

فیلم «جابز» مدت‌هاست که در برزخ تولید شدن یا نشدن قرار گرفته و مدام نقل محافل خبری و رسانه‌ای شده است. سه هفته پیش اعلام شد که اصلاً فیلم «جابز» ممکن است ساخته نشود و بعد، استودیو یونیورسال آن را از تهیه‌کننده قبلی، شرکت سونی تحویل گرفت. پیش از  مایکل فاسبندر که در حال حاضر قرار است نقش استیو جابز را بازی کند، اعلام شده بود که کریستین بیل این نقش را ایفا می‌کند اما او نیز بعد از یک هفته کناره‌گیری کرد. قبل از کریستین بیل نیز از لئوناردو دی‌کاپریو به‌عنوان نامزد احتمالی ایفای نقش جابز سخن به‌میان آمده بود و همچنین پیش از دنی بویل، قرار بود دیوید فینچر این فیلم را کارگردانی کند که قبل از آن نیز فیلم برنده جایزه اسکار «شبکه اجتماعی» را با فیلم‌نامه سورکین درباره زندگی مارک زاکربرگ  بنیانگذار فیس‌‌بوک ساخته بود.

این فیلم اگر ساخته شود، دومین فیلم با عنوان «جابز» است که ساخته می‌شود. فیلم قبلی را جاشوا مایکل استرن کارگردانی کرد و  اشتون کاچر در آن نقش استیو جابز را بازی کرد.  پروژه همچنان قرار است در بهار کلید بخورد و تهیه‌کنندگان به دنبال بازیگر زن نقش اصلی می‌گردند.

به‌ گزارش آنا؛ علت کناره‌گیری ناتالی پورتمن، بازیگر «لئون»، «جنگ‌های ستاره‌ای» اپیزود 1 تا 3، «کوهستان سرد» و «قوی سیاه» برنده جایزه اسکار از فیلم اعلام نشده است.

مقاله قبلیفرزاد اسماعیلی، فرمانده پدافند: چند ماه قبل 108 نظامی ناتو را در بندرعباس دستگیر کردیم
مقاله بعدی۲۰ نفر از مدیران میانی دولت احمدی نژاد در ارتباط با تخلفات مالی بازداشت شدند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.