جو کارناهان احتمالا هم فیلمنامه فیلم «پسرهای بد ۳» را می‌نویسد و هم آن را کارگردانی می‌کند.

در واقع گفته شده سونی چشم به جو کارناهان دارد تا فیلم «پسرهای بد ۳» را با حضور ویل اسمیت کارگردانی کند. این استودیو با کارناهان وارد مذاکره شده تا فیلمنامه موجود را که دیوید گانهایم نوشته، بازنویسی کند و کارگردانی آن را هم به دست بگیرد.

اسمیت در سال ۱۹۹۵ با مارتین لارنس در فیلم «پسرهای بد» بازی کرد. فیلم دوم سال ۲۰۰۳ ساخته شد و هر دو فیلم را مایکل بی کارگردانی کرد. هر دو فیلم کاملا موفقیت‌آمیز بودند و اولی با فروش ۱۴۰ میلیون دلار در سراسر جهان و دومی با فروش ۲۷۰ میلیون دلاری، در خاطره‌ها ماندند.

کارناهان در ماه مارس قراردادی برای کارگردانی «کاروان موتوری» برای دریم ورکز امضا کرد و به تازگی ساخت «کشش» را با بازی پاتریک ویلسون و کریس پاین به اتمام برد. او در تلویزیون هم مشغول است و تهیه درام «لیست سیاه» و «کشور کاروبار» برای ان بی سی از جمله آنها بوده است.

ویل اسمیت ۴۶ ساله که چهار بار نامزدی برای گلدن گلوب، دو نامزدی برای اسکار و یک جایزه گرمی را در کارنامه دارد، با فیلم «پسرهای بد» به شهرت رسید. او سپس سال بعد در «روز استقلال» خوش درخشید و یک سال بعد در «مردان سیاه پوش» بازی کرد.

داستان قسمت اول «پسرهای بد» درباره دو کارآگاه پلیس است که وظیفه دارند از یک شاهد قتل محافظت کنند، در حالی که روی محموله هروئین دزدیده شده نیز تحقیق می کنند در این راه اتفاقات و حادثه های غیر منتظره ای برای این دو پلیس رخ می دهد.

به گزارش مهر به نقل از ورایتی، ویل اسمیت فیلم‌های متعددی را در دست ساخت دارد که «جوخه خودکشی» در کنار جارد لتو برای کمپانی وارنر برادرز از جمله آنهاست.

مقاله قبلیخبرگزاری سازمان بسيج: اخلال‌گران سخنرانی روحانی حامیان دولت بودند
مقاله بعدیبرد پیت در یک فیلم کمدی جلوی دوربین می‌رود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.