پسران نیل آرمسترانگ، اولین انسانی که قدم روی ماه گذاشت در واکنش به حواشی به وجود آمده برای فیلم «نخستین مرد» ساخته دیمین شزل بیانیه ای صادر کردند.

 ریک و مارک پسران نیل آرمسترانگ در بیانیه شان در مورد از قلم افتادن لحظه قرارگیری پرچم روی ماه در فیلم «نخستین مرد» و انتقاداتی که از آن شده بود چنین گفتند: ما احساس نمی کنیم که فیلم ضد آمریکایی است.

آنها در بخشی از بیانیه شان نوشتند: شکایت ها عمدتا توسط افرادی بیان شده که فیلم را ندیده اند.

این بیانیه از سوی پسران نیل آرمسترانگ در واکنش به صحبت های رایان گاسلینگ در کنفرانس مطبوعاتی جشنواره جهانی فیلم ونیز که گفته بود، فکر نمی کند نیل آرمسترانگ خودش را یک قهرمان آمریکایی می دانسته و صحبت های مارکو روبیو سناتور جمهوری خواه آمریکایی که از نبودن لحظه قرار دادن پرچم توسط نیل آرمسترانگ بر سطح ماه انتقاد کرده بود، صادر شد.

به گزارش مهر به نقل از رپ،پسران آرمسترانگ در بخش دیگری از بیانیه خود نوشتند: نماهای متعددی از پرچم آمریکا روی ماه وجود دارد. تصمیم سازندگان فیلم بر آن بوده تا روی بازگشت نیل به زمین، قدم زدنش بر ماه و تجربه منحصر به فرد و شخصی اش از این سفر که فراز و نشیب های بسیاری داشت، تمرکز کنند. خلاصه کلام این که فیلم ضد آمریکایی نیست بلکه کاملا برعکس است. ما همه را به دیدن این فیلم فوق العاده تشویق می کنیم.

مقاله قبلیمایک پمپئو ارسال موشک از جمهوری اسلامی به گروه‌های شیعه عراق را نقض قطعنامه شورای امنیت دانست
مقاله بعدیناسا با کشف دنیای زیر آب حیات را در فضا جستجو می‌کند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.