پرویز کلانتری، هنرمند مدرن نوگرای نقاشی ایران، نویسنده، روزنامه‌نگار و تصویرگر برجسته تصاویر خاطره‌‌انگیز کتاب‌های درسی، درگذشت.

 پرویز کلانتری، نقاش برجسته و تصویرگر تصاویر خاطره‌‌انگیز کتاب‌های درسی جمعه 31 اردیبهشت ماه پس از یک دوره طولانی بیماری در 85 سالگی از دنیا رفت. این هنرمند در آذرماه 1393 به سکته مغزی دچار و مدتی در سی‌سی‌یو و آی‌سی‌یو بستری شده بود. پرویز کلانتری جمعه شب به دلیل عوارض ناشی از این سکته و کهولت سن درگذشت.

پرویز کلا‌نتری طالقانی متولد ۱۳۱۰ در زنجان بود. پدر و مادرش از اهالی طالقان بودند اما به دلیل شغل پدر او سال‌ها در زنجان اقامت داشتند و پرویز نیز در زنجان متولد شد. وی از دانشکده هنرهای زیبای تهران فارغ‌التحصیل شد و مدتی در کالج هنری کودکان در کالیفرنیا فعالیت کرد و در دوره‌ای مدیریت کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان را بر عهده داشت.

کلانتری مدتی در فضای سیاسی فعالیت کرد و در جریان ملی شدن نفت مدتی زندانی شد، اما بعد از سیاست فاصله گرفت و تا پایان عمر از آن دوری جست.

کلانتری در مصاحبه‌ای گفت: «من طرفدار نهضت ملی شدن نفت بودم و به خاطر پخش کردن اعلامیه دستگیر و زندانی شدم و یک ماهی به یک کمپ نظامی حد فاصل خرمشهر و آبادان تبعید شدم و همان جا بود که از سیاست متنفر شدم و فهمیدم که باید فقط نقاشی کنم و زندان باعث شد که با فعالیت سیاسی خداحافظی کنم.» وی در دوره‌ای در عرصه روزنامه‌نگاری نیز فعالیت می‌کرد و کاریکاتور می‌کشید.

این هنرمند نمایشگاه‌های گروهی و انفرادی متعددی در داخل و خارج از ایران داشت و یکی از آثارش در فهرست تمبرهای ویژه سازمان ملل به چاپ رسید.

پرویز کلانتری به واسطه آثار اولیه‌اش، از جمله هنرمندان مکتب سقاخانه‌ای نیز محسوب می شود. اما کلانتری از سال ۵۳ با شروع نقاشی‌های کاهگلی، دوره تازه‌ای را در زندگی هنری خود آغاز کرد و اکنون بیشتر با تابلوهای کاهگلی‌اش شناخته می‌شود. تابلوهای کلانتری جلوه‌ای ملموس از زندگی مردمان کویر و ساحل را در خود دارد. در سال 1392 گالری بوم مجموعه‌ای از آثار دوره های مختلف او را به نمایش گذاشت که یکی از مهم ترین نمایشگاه‌های نقاشی آن سال بود. تابلوی مشهور «شهر ایرانی» او در مقر سازمان ملل در نایروبی قرار دارد.

به گزارش آنا، بسیاری از تصاویر خاطره برانگیز کتاب‌های درسی را به ویژه در کتاب‌های نظام قدیم آموزش و پرورش، پرویز کلانتری خلق کرده بود و نقاشی‌های آشنا برای کودکان دبستانی همچون «روباه و خروس»، «چوپان دروغگو»، «حسنک کجایی؟»، «مرغابی‌ها و لاک پشت» و «روباه و زاغ» از آثار او بودند. وی بیش از چهل سال به تصویرگری پرداخت و بیش از 25 کتاب کودک را تصویرسازی کرد. از جمله این کتاب‌ها می‌توان به «کدو قلقله زن»، «رنگین کمان»، «جمجمک برگ خزون» و «گل اومد بهاراومد» اشاره کرد. این هنرمند علاوه بر نقاشی در زمینه نویسندگی نیز دستی داشت و چند مجموعه داستان منتشر کرد که کتاب‌های «چهار روایت» و «نیچه نه، فقط بگو مشداسماعیل»، «ولی افتاد مشکل ها» و «سر این خط را بگیر و بیا» از آن جمله است.

مقاله قبلیکشته‌شدن ملا منصور یکی از فرمانده ان ارشد طالبان
مقاله بعدیهند ۷۵۰ میلیون دلار از بدهی نفتی این خود را به ایران پرداخت کرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.