رویز پرستویی با اشاره به صحبت‌های اخیر محمدرضا شریفی‌نیا در خصوص فیلم «مارمولک» با تکذیب آن اظهار کرد: خدا آن روز را نیاورد که بخواهم جایگزین شریفی‌نیا شوم.

اخیرا مصاحبه‌ای از محمدرضا شریفی‌نیا خواندم که مدعی شده بود خیلی از بازیگران را او به سینما معرفی کرده و نقش رضا مارمولک هم ابتدا به ایشان پیشنهاد شده است. صحبت‌هایی که لازم دیدم پاسخ دهم.

وی ادامه داد: متأسفانه در بین اسامی که نام برده شد از خسرو شکیبایی اسم برده شده که تعصب زیادی روی او دارم و متاسفانه دستش از دنیا کوتاه است و این من را بسیار اذیت کرد. ایشان مدعی شده خسرو شکیبایی را برای «سالاد فصل» انتخاب کرده و جایزه‌ گرفته است. زمانی که شکیبایی در تئاتر و سینما بازیگر حرفه‌ای بود شریفی‌نیا هنوز بازیگر نشده بود و قبل از «سالاد فصل» هم شکیبایی در «هامون» جایزه گرفته بود.

پرستویی افزود: یا ویشکا آسایش که در سریال «امام علی» توسط دایی‌اش مازیار پرتو معرفی شد و ایشان مدعی معرفی این بازیگر شده‌ است، همچنین لیلا حاتمی. در واقع شریفی‌نیا مدعی است همه جماعت سینما را او معرفی کرده و همه نقش‌ها هم برای او نوشته می‌شود و هنگامی که وقت ندارد، به سراغ بازیگر دیگری می‌روند. واقعا باید به ایشان دست مریزاد گفت که آنقدر پرکار هستند و سرشان شلوغ است.

وی با اشاره به صحبت‌های شریفی‌نیا مبنی بر اینکه نقش رضا مارمولک برای اولین بار به او پیشنهاد شده است، گفت: این موضوع مهمی نیست و ممکن است یک نقش به چند نفر پیشنهاد شود اما چیزی که آزارم می‌دهد خلاف واقع‌گویی است. کاملا مطمئنم منوچهر محمدی تهیه‌کننده «مارمولک» که فیلمنامه از طرح ایشان شکل گرفت پیشنهاد این نقش را به کسی نداده و از همان ابتدا که فکر این فیلم را مطرح کرد، نقش رضا مارمولک را به من پیشنهاد داد؛ زمانی که حتی نه نویسنده و نه کارگردان انتخاب شده بود. خوشبختانه در طول 46 سال بازیگری که هیچ ادعایی هم در کارم ندارم، جایگزین کسی نبوده‌ام.

پرستویی با بیان اینکه اگر این گفته‌ها از سوی شخص دیگری مطرح می‌شد، جواب نمی‌داده است، اظهار کرد: همیشه گفته‌ام جایی که شریفی‌نیا باشد حضور پیدا نمی‌کنم. حتی اگر بفهمم نقشی قبل از من به او پیشنهاد شده باشد، قطعا قبول نمی‌کنم، هدفی که سال‌ها دنبال کرده‌ام.

وی افزود: برنامه «هفت» بارها من را برای حضور در استودیو دعوت کرده است و یکی از دلایل اصلی‌ که نپذیرفتم، نشستن ایشان بر روی آن صندلی است. متأسفانه آنقدر اعتماد به نفس دارد که هر چه به ذهنش می‌آید، می‌گوید.

مقاله قبلیادامه بازداشت جیسون رضاییان
مقاله بعدی«آقای ترنر» نامزد دریافت 7جایزه حلقه منتقدان لندن شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.