بنابه گزارشات رسیده انتقال زندانی سیاسی تبعیدی ارژنگ داودی برای محاکمه بر مبنای محاربه به دادگاه انقلاب بندرعباس.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران؛ روز دوشنبه ۱۴ مرداد ماه زندانی سیاسی ارژنگ داودی به شعبه ۳ دادگاه انقلاب برده شد و توسط فردی به نام جواد دمساز مورد محاکمه قرار گرفت. در این دادگاه فرمایشی به ۲ فقره پرونده سازی بازجویان وزارت اطلاعات علیه این زندانی سیاسی پرداخته شد.اتهامات یکی از پرونده ها محاربه از طریق هواداری از سازمان مجاهدین خلق ایران می باشد که پیش از این قرار بود توسط صلواتی رئیس شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب مورد محاکمه قرار گیرد ولی به دلایل مبهمی پرونده را به دادگاه انقلاب کرج منتقل کردند و قرار بر این شد که عاصف حسینی او را محاکمه نماید اما به دلیل اینکه زندانی سیاسی ارژنگ داودی در زندان بندر عباس در تبعید بسر می برد پرونده را به شعبه ۳ دادگاه انقلاب بندرعباس منتقل کردند و نهایتا توسط جواد دمساز مورد محاکمه قرار گرفت.

پرونده سازی و اتهامات واهی با اعتراض شدید زندانی سیاسی ارژنگ داودی مواجه شد و دادگاه به زمان دیگری موکول گردید.همزمان پرونده سازی دیگری که توسط بازجویان وزارت اطلاعات به اتهام تبلیغ علیه نظام در زندان بندرعباس توسط این فرد مورد رسیدگی قرار گرفت.

در حالی پرونده سازیهای بازجویان وزارت اطلاعات علیه زندانی سیاسی ارژنگ داودی ادامه دارد که او از سال ۱۳۸۲ همچنان در زندانهای مختلف رژیم ولی فقیه آخوند علی از جمله اوین ، گوهردشت کرج و بندرعباس بسر می برد. زندانی سیاسی ارژنگ داودی درطی این مدت بارها به سلولهای انفرادی منتقل گردید و تحت شکنجه های وحشیانه جسمی و روحی قرار گرفت. همچنین همسر او تنها به دلیل همسر بودن وی ، او را به مدت ۴ ماه در سلولهای انفرادی تحت شکنجه های روحی و جسمی قرار دادند. منزل شخصی آنها توسط دفتر ولی فقیه مصادره و به یکی از عناصر آنها واگذار گردید.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، پرونده سازی و محاکمه زندانی سیاسی ارژنگ داودی بر مبنای اتهام ساختگی محاربه توسط قاضیهای ولی فقیه را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی خواستار ارجاع پرونده آخوند علی خامنه ای و سایر آخوندهای همدست وی مانند آخوند صادق لاریجانی را به دادگاه های قضایی بین المللی است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

۱۶ مرداد ۱۳۹۲ برابر با ۷ اوت ۲۰۱۳

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

مقاله قبلیبیانیه جبهه ملّی ایران؛ حسین رونقی و سایر زندانیان سیاسی را آزاد کنید!
مقاله بعدیروستایی و، پدری و، مادری و، آسمانی سرشار؛ نوشتاری از محمد نوری زاد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.