در حالیکه نازنین زاغری رتکلیف بریتانیایی ایرانی‌تبار همزمان با تولد چهل سالگی خود همچنان در اوین زندانی است، یک مقام ارشد قضایی تهران از به جریان افتادن پرونده دیگری علیه او خبر داد.

نشریه بریتانیایی ایندپندنت نوشت خانم زاغری در حالی در تولد چهل سالگی در ایران زندانی است که مسئولان جمهوری اسلامی درخواست ها برای آزادی او را نادیده می گیرند.

قرار است روز پنجشنبه گابریلا دختر چهارساله خانم زاغری در زندان با او دیدار کند تا کارت تبریک تولد را به او بدهد. همزمان ریچارد رتکلیف همسر خانم زاغری به هافینگتون پست بریتانیا گفت:‌ «نگهداری نازنین در زندان مانع آن شده که او بزرگ شدن دخترش را ببیند و طولانی بودن نگهداری او در زندان موجب شده که او شانس داشتن فرزند دوم را از دست بدهد. »

بعد از درخواست های نخست وزیر و وزیر خارجه بریتانیا، هفته پیش «صادق خان» شهردار مسلمان لندن از مقام‌های جمهوری اسلامی خواست نازنین زاغری، زندانی بریتانیایی ایرانی تبار را آزاد کنند.

به رغم این درخواست ها، دو روز پیش غلامحسین اسماعیلی رئیس دادگستری تهران درباره پرونده جدید زاغری گفت:‌«پرونده جدید نازنین زاغری هنوز باز است و مشخص نیست که محکوم می‌شود یا تبرئه یا اینکه در صورت محکومیت به چه مجازاتی محکوم خواهد شد.»

نازنین زاغری رتکیف فروردین ۱۳۹۵ پس از دیدار با خانواده اش و زمانی که قصد خروج از ایران را داشت، در فرودگاه بین المللی تهران بازداشت شد. او به اتهام های امنیتی، به پنج سال زندان محکوم شده است.

سپاه پاسداران خانم زاغری را به آموزش روزنامه نگاری برای رسانه های خارج از کشور متهم کرد، اما او اتهامات خود را رد کرد و بنیاد خیریه تامسون رویترز نیز رسما اعلام کرد که او یک کارمند ساده در بخش اداری این بنیاد بوده است.

این زندانی دوتابعیتی، در زندان اوین بارها دچار حمله های عصبی شده است. وضعیت وخیم سلامتی نازنین زاغری، بیانیه کیت الن مدیر بخش بریتانیای عفو بین الملل را در پی داشت که گفت «آنچه مقام‌های جمهوری اسلامی با نازنین زاغری می‌کنند، به شدت بی‌رحمانه است.»

به گزارش صدای آمریکا؛ تحلیلگران غربی می‌گویند جمهوری اسلامی از افراد دوتابعیتی به عنوان گروگان استفاده می‌کند تا از دولت‌های غربی پول و امتیاز بگیرد.

مقاله قبلیلنزور اینستاگرام ایرانی جایگزین اینستاگرام میشود
مقاله بعدیعلم الهدی: باید برای فتنه سال آینده آماده باشیم
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.