مقامات نیوزیلند به‌همراه شرکای غربی تحقیقات جامعی را درباره شرکت بیمه دریایی «مریتایم میوچال» آغاز کرده‌اند. اتهام اصلی، استفاده از موقعیت حقوقی و جغرافیایی شرکت در نیوزیلند برای مشروعیت‌بخشی به فعالیت‌هایی است که ممکن است در مسیر دورزدن تحریم‌های بین‌المللی علیه جمهوری اسلامی و دیگر اهداف تحریمی قرار گیرد.

نهادهای ناظر نیوزیلند اعلام کرده‌اند که پرونده مریتایم میوچال پس از دریافت یک ایمیل هشداردهنده در اکتبر ۲۰۲۴ در دستور کار قرار گرفت. در این نامه بیان شده بود شرکت از معافیت‌های مقرراتی و موقعیت خود در نیوزیلند به‌عنوان پوششی برای تسهیل یا پنهان‌سازی تراکنش‌ها و خدمات مرتبط با افراد یا نهادهای هدف تحریم بهره برده است. بانک مرکزی نیوزیلند دریافت این نامه را تأیید و بررسی‌های نخستین را آغاز کرد.

مقامات بررسی‌های خود را بر چند محور اصلی متمرکز کرده‌اند:


-احتمال نقض تحریم‌های بین‌المللی، به‌ویژه در معاملات مرتبط با نفت و دریانوردی.
-کوتاهی در اجرای قوانین مقابله با پولشویی و تأمین مالی تروریسم (AML/CFT).
-معرفی نادرست شرکت به‌عنوان بیمه‌گر تحت نظارت یا سوءاستفاده از معافیت‌های نظارتی.

یک مقام آگاه که خواست نامش فاش نشود، این تحقیقات را «چندوجهی» و هماهنگ با استانداردهای بین‌المللی مبارزه با دورزدن تحریم‌ها توصیف کرده است.
نیوزیلند در فوریه ۲۰۲۴ به ائتلاف غربی اجرای سقف قیمتی بر نفت روسیه پیوست و در اکتبر ۲۰۲۵ نیز بسته‌ای از تحریم‌ها علیه جمهوری اسلامی را اعمال کرد؛ اقداماتی که حساسیت نهادهای ناظر را نسبت به فعالیت‌های مرتبط با نفت و بیمه دریایی افزایش داده است. طبق بیانیه‌های رسمی، ایالات متحده، بریتانیا و استرالیا به‌عنوان شرکای بین‌المللی در روند بررسی همکاری می‌کنند، هرچند نهادهایی مانند دفتر کنترل دارایی‌های خارجی وزارت خزانه‌داری آمریکا (OFAC) و برخی دیگر از ارائه اظهارنظر عمومی خودداری کرده‌اند. وزارت خزانه‌داری بریتانیا نیز درخواست خبرگزاری رویترز برای ارائه جزئیات بیشتر را رد کرده و هشدار داده است انتشار اطلاعات حساس می‌تواند به انسجام ائتلاف تحریمی آسیب رسانده و راه‌های دورزدن تحریم‌ها را آشکار کند.

تحلیلگران حقوقی و مالی این پرونده را آزمونی برای اثربخشی نظام نظارتی نیوزیلند و ظرفیت ائتلاف‌های بین‌المللی در شناسایی و مهار شبکه‌های دورزدن تحریم‌ها می‌دانند. در صورت اثبات اتهامات، مریتایم میوچال می‌تواند با پیامدهایی مانند تحریم‌های مالی، جریمه‌های اداری، تعلیق یا لغو مجوزهای عملیاتی و پیگرد کیفری مواجه شود. همچنین این پرونده می‌تواند به تشدید مقررات نظارتی در بخش بیمه و خدمات مرتبط با تجارت انرژی بینجامد.

مقامات نیوزیلند و شرکای بین‌المللی تحقیقات تکمیلی را ادامه می‌دهند. اقدامات آتی محتمل شامل احضار مدیران و کارکنان شرکت، بررسی سوابق مالی و قراردادی، همکاری اطلاعاتی بین‌دستگاهی و در صورت لزوم طرح اتهامات کیفری یا انتظامی خواهد بود.

منابع:
-گزارش خبرگزاری رویترز: «تحقیقات درباره مریتایم میوچال»، ۱۵ نوامبر ۲۰۲۵
-بیانیه رسمی وزارت امور خارجه نیوزیلند، ۱۲ نوامبر ۲۰۲۵
-گزارش بانک مرکزی نیوزیلند درباره شرکت‌های بیمه‌ای تحت نظارت، اکتبر ۲۰۲۵
-بیانیه مطبوعاتی وزارت خزانه‌داری بریتانیا، ۱۴ نوامبر ۲۰۲۵
-مصاحبه‌ها و تحلیل‌های کارشناسان حقوق بین‌الملل و تحریم‌ها، فایننشال تایمز، ۱۰ نوامبر ۲۰۲۵

(اطلاعات تکمیلی در صورت انتشار بیانیه‌های جدید از سوی نهادهای درگیر افزوده خواهد شد.)

مقاله قبلیدر گزارشی تازه: تأسیسات زیرزمینی جدید جمهوری اسلامی در نطنز از چشم آژانس پنهان ماند
مقاله بعدیگزارش سی‌ان‌ان: توسعه برنامه موشکی جمهوری اسلامی با پشتیبانی چین علی‌رغم تحریم‌های بین‌المللی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.