5 سین از هفت سین امسال کم است

پرویز پرستویی با بیان اینکه در آستانه سال نو 5 سین از 7 سین سفره ما کم است، گفت : برای ارائه درخواست آزادی سربازان گروگان گرفته شده ایرانی از سازمان ملل نیازمند یک میلیون امضا هستیم اما تا کنون تنها 200 هزار امضا جمع آوری شده است .

 پرویز پرستویی بازیگر سینما و تلویزیون در جریان گروگانگیری 5 تن از سربازان وطن گفت: گاهی اوقات برخی جریانهای عمومی در جامعه پیش می آید که همه ما باید دست به دست هم بدهیم تا آن جریان را به خیر و سلامت بگذرانیم. هزاران سال است که در آستانه سال جدید می گوییم که باید سال کهنه را کنار بگذاریم و سال نو را با خوشحالی آغاز کنیم اما امسال 5 سین که همان سربازان گروگان گرفته شده کشورمان هستند از سفره هفت سین ما کم شده است.

وی ادامه داد: باید کاری کرد تا فرزندان سرزمینمان را به دامن خانواده هایشان بازگردانیم. متاسفانه امسال و در آغاز سال نو 5 نفر از جمعیت 75 میلیونی کشورمان کم شده است که ما باید از آنها حمایت کنیم تا به دامان وطن بازگردند.

 پرستویی با اشاره به اینکه این 5 سرباز متعلق به تمام خانواده های ایرانی هستند، توضیح داد: ما نیازمند یک میلیون رای هستیم تا بتوانیم بیانیه درخواست آزادی 5 سرباز را به سازمان ملل ارائه کنیم. هر چند با همکاری عادل فردوسی پور و برنامه 90 از تمام مردم ایران در سراسر دنیا خواستیم که به آزادی این 5 سرباز رای بدهند اما در کل اروپا، آمریکا، آسیا و ایران نزدیک 200 هزار نفر تاکنون رای داده اند این در حالی است که در یک ساعت برای حمایت از تیمهای قرمز یا آبی سه میلیون رای می دهیم. نباید فراموش کنیم که خون این 5 سرباز از هر رنگ دیگری رنگین تر است و تلاش برای آزادی آنها به دست ملت ایران است.

این بازیگر شاخص سینما ادامه داد: ملتی که می تواند یک دولت و یا یک نظام را جابجا کند اگر نتواند 5 سرباز را که فرزندان همین مملکت هستند، نجات دهد عجیب است.

به گزارش مهر؛ پرستویی گفت: بسیاری از خانواده هایی که فرزندان سرباز آنها در شهرستانها یا مناطق مرزی و در شرایط سخت خدمت می کنند تمام تلاش خود را می کنند تا در شب سال نو در کنار پادگانهای فرزندان خود حضور پیدا کند تا حتی شده برای چند دقیقه فرزندانشان را از پشت نرده ها ببینند. این 5 سرباز گروگان گرفته شده جزو اعضای خانواده همه ما ایرانیان هستند و فکر می کنم که باید تمام تلاش خود را بکنیم تا فرزندانمان به خانه باز گردند.

بازیگر فیلم بسیاری از فیلم های ماندگار سینمای ایران در پایان تاکید کرد: از همه مردم ایران می خواهم تا برای آزادی این 5 فرزندمان رای دهند.

همه کسانی که می خواهند نامه ارسالی به سازمان ملل برای آزادی سربازان وطن را امضا می کنند می توانند به این سایت مراجعه کنند.

مقاله قبلی۱۰ روز از اعتصاب غذای دراویش زندانی گذشت؛ اعتصاب ملاقات‌ها همچنان ادامه دارد
مقاله بعدیانتخاب آدام سندلر و درو بری‌مور به عنوان بازیگران سال
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.

2 نظرات

نظرات بسته است