پرتغال با گل ارزشمند ادر توانست برای اولین بار قهرمان یورو شود.

 دو تیم فرانسه و پرتغال دیدار فینال یورو ۲۰۱۶ را در ورزشگاه سنت دنیس برگزار کردند که این دیدار با تک گل ادر با قهرمانی پرتغال در پایان ۱۲۰ دقیقه به پایان رسید.

بازی با استرس بالای بازیکنان پرتغال شروع شد و یکی دو اشتباه از بازیکنان این تیم در پاسکاری باعث شد تا چند موقعیت نصفه و نیمه در اختیار بازیکنان فرانسه قرار بگیرد که البته آنها نتوانستند از موقعیت‌هایشان استفاده کنند.

در دقیقه ۴ بازی، نانی صاحب اولین موقعیت پرتغال شد که نتوانست از این موقعیت استفاده کند و توپ او از بالای دروازه به بیرون رفت. در ادامه فرانسه صاحب دو موقعیت برای گلزنی شد که سیسوکو و گریزمان نتوانستند موقعیت های خودشان را به گل تبدیل کنند.

در دقیقه ۱۰ جدی‌ترین موقعیت بازی را آنتوان گریزمان از دست داد و ضربه سر او را پاتریسیو به خوبی به کرنر فرستاد و ضربه سر ژیرو از روی کرنر نیز راهی به دروازه پرتغال پیدا نکرد.

در ادامه بازی دو تیم آرام و متعادل دنبال شد و توپ در میانه های زمین در جریان بود تا اینکه خطای دیمتری پایت روی رونالدو باعث شد تا این بازیکن با اشک زمین بازی را ترک کند. رونالدو اما به زمین برگشت ولی مشخص بود مصدوم است.

در دقیقه ۲۵ کریستیانو رونالدو دیگر نتوانست در زمین باقی بماند و از بازی بیرون رفت تا کوارشما به جای او به زمین مسابقه بیاید و بازی برای دقایقی در شوک فرو برود.

در دقیقه ۳۳ شوت زیبای سیسوکو را پاتریسیو به زیبایی دور کرد و نگذاشت دروازه این تیم باز شود.

در دقیقه ۳۸ پرتغال در معدود موقعیت های خودش نتوانست دروازه فرانسه را باز کند و گوئررو یک موقعیت را از دست داد.

به این ترتیب نیمه نخست این دیدار با تساوی بدون گل به پایان رسید تا دو تیم برای آغاز نیمه دوم به رختکن بروند.

در نیمه دوم مسابقه نیز بازی با برتری نسبی فرانسه میزبان ادامه یافت و یکی دو صحنه خوب را سیسوکو روی دروازه پرتغالی ها ایجاد کرد که موقعیت های او راهی به دروازه پرتغال نیافت. در ادامه سانتر ژوائو ماریو را نیز اومتیتی به خود برگشت داد و توپ راهی به دروازه فرانسه نداشت.

در ادامه دیدیه دشان ترجیه داد تا کینگزلی کومان را به جای دیمتری پایت به زمین فرستاد.

جدی‌ترین موقعیت فرانسه در نیمه دوم را در دقیقه ۶۵ گریزمان از دست داد و ضربه سر او میلیمتری از بالای دروازه به بیرون رفت.

در دقیقه ۷۵ شوت زیبای اولیویه ژیرو را نیز به خوبی پاتریسیو برگشت داد و اجازه نداد توپ وارد دروازه شود.

دقیقه ۸۰ جدی ترین موقعیت پرتغال ایجاد شد و سانتر نانی به شکل خطرناک از زیر دروازه فرانسه بیرون کشیده بود و شوت برگشتی را نیز کوارشما از دست داد و با درخشش لوریس این موقعیت از بین رفت.

شوت زیبای سیسوکو در دقیقه ۸۴ نیز راهی به دروازه پرتغال نداشت و پاتریسیو آن را مهار کرد. و در دقیقه ۹۰ نیز شوت ژینیاک به تیر دروازه برخورد کرد و توپ گریزمان در برگشت نیز نتوانست برای فرانسه مفید باشد.

این دیدار در نهایت با تساوی بدون گل به پایان رسید و به وقت های اضافه کشیده شد و در ۱۵ دقیقه نخست وقت های اضافی نیز گلی در بازی نبود تا بازی به وقت های اضافه نیمه دوم کشیده شود.

در دقیقه ۱۰۸ ضربه ادر به زیبایی وارد دروازه شد. بازیکنی که به عنوان یار تعویضی به میدان آمد توانست دروازه  فرانسه را باز کند.

به گزارش ایسنا،هر چند بعد از این گل پرتغال در ضدحمله تیم خطرناکی نشان داد ولی در نهایت این دیدار با برتری یک بر صفر پرتغال به پایان رسید و پرتغال برای نخستین بار به این افتخار بزرگ برسد.

مقاله قبلییک بازیگر زن دیگر به جم پیوست
مقاله بعدیکشف جدید در غار باستانی بلژیک؛ انسان های نئاندرتال آدمخوار بودند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.