در کودک سه ساله‌ای که غرق شد و بدن بی‌جانش در ساحل ترکیه پیدا شد، در مصاحبه با بی‌بی‌سی از شرایط دردناک مرگ او گفته است.

 عبدالله، پدر آیلان کردی، گفت کمی پس از از آن که قایقشان ترکیه را به مقصد یونان ترک کرد گرفتار امواج شد و کسی که هدایت قایق را به عهده داشت شناکنان آنان را رها کرد و رفت.

عبدالله کردی گفت: “سعی کردم بچه‌ها و زنم را بگیرم، اما امیدی نبود. یکی یکی مردند.”

تصویر بدن بی جان آیلان که در ساحلی در نزدیکی بوردوم افتاده، موجی از همدردی را با پناهجویان سوری برانگیخته است. بساری از دولت‌های اروپایی انتقاد می‌کنند که برای کمک به حل این بحران به اندازه کافی تلاش نکرده‌اند.

عبدالله کردی درباره مرگ خانواده‌اش گفت: “سعی کردم که هدایت قایق را به دست بگیرم. اما یک موج بلند دیگر آمد. همان موقع این اتفاق افتاد.”

“بچه‌هایم زیباترین بچه‌های جهان بودند. کسی در دنیا هست که بچه‌هایش برایش عزیزترین موجودات دنیا نباشند؟”

او گفت: “الان می‌خواهم کنار قبر خانواده‌ام بنشینم و دردم را بیرون بریزم.”

آیلان سه ساله، گالیپ پنج ساله و مادر آنها ریحان، سه نفر از ۱۲ پناهجوی سوری بودند که سوار دو قایق بودند و در راه یونان غرق شدند.

خواهر عبدالله کردی، که ساکن ونکوور کانادا است، گفته است می‌خواست اسپانسر خانواده‌اش بشود تا آنها را به کانادا ببرد، اما درخواست آنها رد شد.

این خانواده یکی از هزاران پناهجویانی بودند که برای آغاز یک زندگی جدید از سوریه گریخته‌اند.

مقاله قبلیکیت بلانشت بازی در نقش لوسیل بال را پذیرفت
مقاله بعدیکی‌روش: اگر من مشکل فوتبال کشورتان هستم، حاضرم ایران را ترک کنم
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.