مقام‌های پاناما اعلام کردند که نام نفتکش جمهوری اسلامی که اخیرا توقیف شده است، از چند ماه پیش از فهرست شناورهای بین‌المللی این کشور حذف شده بود.

به گزارش رویترز، پاناما اعلام کرده است که نام نفتکش «گریس ۱» از روز ۲۹ مه (۱۳ تیر) به دنبال دریافت هشدارهایی درباره نقش آن در حوزه «تامین مالی تروریسم» از این فهرست حذف شده است.

این نفتکش که روز پنج‌شنبه ۱۳ تیر ماه از سوی نیروی دریای انگلیس و جبل‌الطارق توقیف شده بود، با پرچم پاناما حرکت می‌کرد، اما جمهوری اسلامی مالکیت آن را به عهده دارد.

پیشتر هم اعلام شده بود ۲۸ خدمه این کشتی – که عمدتا اهل هند و برخی هم شهروندان پاکستان و اوکراین هستند – به عنوان «مطلع» بازجویی شده‌اند.

​توقیف این نفتکش به این دلیل صورت گرفت که ناقض تحریم‌های اتحادیه اروپا علیه دولت سوریه است که از اول مه سال ۲۰۱۱ به اجرا درآمد.

قرار بود محموله این نفتکش به پالایشگاه بانیاس در سوریه برود که مشمول تحریم‌های اروپا است.

به گزارش صدای آمریکا؛ پیشتر سرپرست وزارت خارجه اسپانیا گفته بود که توقیف ابرنفتکش جمهوری اسلامی، به دنبال درخواست ایالات متحده از بریتانیا صورت گرفت.

مقاله قبلیناسا روش‌های گوناگون بازگشت به ماه را بررسی می‌کند
مقاله بعدیشناسایی خوشه‌های کهکشانی با هوش مصنوعی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.