رئیس قوه قضاییه تاکید کرد که نظارت مجلس خبرگان بر رهبری جمهوری اسلامی “بی‌پایه” است و در قانون اساسی ایران “چیزی به‌نام نظارت بر رهبری” وجود ندارد.

صادق آملی لاریجانی بدون نام بردن از هاشمی رفسنجانی به آخرین مصاحبه مطبوعاتی رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام واکنش نشان داد و گفت که “برخی افراد، آرزوها و توقعات غیرقانونی خود را که ربطی به قانون اساسی ندارد مطرح می‌کنند”.

آقای رفسنجانی در مصاحبه با خبرگزاری کار ایران، ایلنا، توضیح داده بود که علاوه بر انتخاب رهبر، “نظارت بر رهبری” هم از وظایف کمیسیون تحقیق مجلس خبرگان است که انجام می‌شود.

اما رئیس قوه قضاییه در پاسخ گفت “متأسفانه گاهی از قول برخی افراد و شخصیت‌ها چنین حرف ها و چنین توقعاتی را می‌نویسند و مطرح می‌کنند که انتظارش نمی‌رود، چون علی‌القاعده باید به نص قانون اساسی واقف باشند”.

به گفته رئیس دستگاه قضایی ایران، تنها “تشخیص صفاتی خاص یا فقدان آن در رهبری” در حیطه اختیارات مجلس خبرگان است، اما “تشخیص، تلازمی با نظارت ندارد”.

به گزارش صدای آمریکا؛ اعلام آمادگی اکبر هاشمی رفسنجانی برای حضور در انتخابات مجلس خبرگان، با توجه به اشارات اخیر او درباره ساز و کار تعیین رهبر جمهوری اسلامی، حساسیت‌زا شده است. او در مصاحبه اخیر خود اعلام کرده که خبرگان آماده می‌شود تا “هر وقت که بنا شد رهبری عوض شود یا نباشد و کس دیگری بیاید”، تصمیم گیری کند.

مقاله قبلیبرنامه نود؛ مهدوی کیا بهترین هافبک راست شد
مقاله بعدیاعتراض ۲۹ سفیر اروپایی به مصوبه اخیر کنگره در مورد سفر بدون ویزا به آمریکا
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.