«ایران تنها کشور جهان است که در آن زنان حق حضور در ورزشگاه را ندارند. حالا همین موضوع باعث شده فدراسیون فوتبال ایران از جانب مراجع بین‌المللی مثل فیفا و AFC تحت فشار قرار گیرد. این مساله می‌تواند به تعلیق فوتبال ایران نیز بینجامد.

فدراسیون فوتبال از این موضوع اطلاع دارد و به همین خاطر برگزاری دیدارهای لیگ برتر را به تعویق انداخته است. هر چند وزیر ورزش و جوانان در آخرین اظهار نظرش درباره ورود زنان اعلام کرده موانع ورود زنان به ورزشگاه‌ها تقریباً برداشته شده و حالا آنها می‌توانند برای تماشای فوتبال به ورزشگاه بروند.

همین موضوع را در قالب سوالی مشترک با برخی از علما و مراجع عالی‌قدر در میان گذاشته ایم.

به گزارش اعتماد؛ در ادامه پرسش درباره ورود زنان به ورزشگاه‌ها و پاسخ آیت‌الله العظمی مکارم شیرازی به این سوال را می‌خوانید:

بسمه تعالی

حضور محترم حضرت آیت‌الله مکارم شیرازی

مرجع تقلید معزز جهان اسلام

سلام‌علیکم. احتراماً با توجه به این که موضوع ورود زنان به ورزشگاه‌ها و تماشای دیدارهای فوتبال یکی از موضوعات این روزهای ورزش ایران است، فدراسیون جهانی فوتبال (فیفا) با ارسال نامه‌ای به فدراسیون فوتبال ایران اعلام کرده، این فدراسیون باید شرایط حضور زنان در ورزشگاه‌ها را فراهم کند، در غیر این صورت فوتبال ایران تعلیق خواهد شد. وزیر محترم ورزش هم اعلام کرده‌اند شرایط برای حضور زنان در ورزشگاه‌ها فراهم است و جایگاه ویژه زنان در استادیوم‌ها تعبیه شده و راه ورودی و خروجی و حتی سرویس‌های بهداشتی این جایگاه‌ها هم از جایگاه مردان جدا شده است. لذا با توجه به شرایط بالا و شور و نشاطی که فوتبال در بین مردم ایران ایجاد می‌کند، نظر آن مرجع عالی‌قدر شیعه در موضوع ورود زنان به ورزشگاه‌ها چیست؟ آیا زنان ایرانی می‌توانند برای تماشای بازی‌های فوتبال مردان از جمله تیم ملی و تیم‌های باشگاهی ایران به ورزشگاه بروند یا خیر؟ پیشاپیش از بذل عنایات آن مرجع عالی‌قدر تشیع کمال سپاسگزاری را دارم.

مشروح پاسخ دفتر آیت‌الله العظمی مکارم شیرازی به سوال درباره ورود زنان به ورزشگاه‌ها چنین بود:

«جو حاکم در ورزشگاه‌ها برای حضور زنان مناسب نیست و شکی نیست که اختلاط جوانان سرچشمه مشکلات زیادی از نظر اخلاقی و اجتماعی می‌شود. اضافه بر این در بعضی انواع ورزش، مردان پوشش مناسبی در برابر زنان ندارند. بنابراین لازم است از حضور در این برنامه‌ها خودداری کنند؛ به خصوص این که این برنامه‌ها را از رسانه‌ها می‌توانند ببینند و حضور آنها ضرورتی ندارد.»

مقاله قبلیلیلا حسین زاده جهت اجرای حکم به بند زنان زندان اوین منتقل شد
مقاله بعدیاردوی تابستانی بچه‌ پولدارها در دل اروپا و آمریکا
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.