رونالد امریخ در نظر دارد ادامه یکی از فیلم های قبلی اش را با عنوان روز استقلال کارگردانی کند و برای همین از ویل اسمیت برای بازی در آن دعوت کرده است.

امریخ اعلام کرده است که ویل اسمیت با وجود این که بازیگر گران قیمتی است و بار مالی زیادی بر دوش پروژه می گذارد به دلیل وجهه آشنایی که در فیلم‌های تخیلی دارد بازگرداندن سرمایه فیلم را تضمین می کند.

در حال حاضر اسمیت موافقت شفاهی خود را اعلام کرده اما امریخ حضور قطعی ویل اسمیت را در فیلم منوط به مثبت بودن جلسه ای می داند که با وی پیش رو دارد و عقیده دارد که تا قطعی شدن حضور این بازیگر بروز هر اتفاقی ممکن است.

امریخ خبر داد که فیلم برای سال 2015 و شاید 2016 آماده اکران خواهد شد.

به گزارش سینماپرس به نقل از امپایرآنلاین، با توجه به این که بیل پولمن در فیلم روز استقلال نقش رییس جمهوری امریکا را داشت که سرانجام جهان را از حمله فضایی ها نجات می دهد احتمال می رود بروس ویلیس برای ادامه این نقش انتخاب شده باشد که نماینده بیرونی اوباما خواهد بود.

اسمیت تاکنون در فیلم های علمی تخیلی زیادی بازی کرده که مشهورترین آنخا سلسله فیلم مردان سیاهپوش است و از دیگر فیلم ها می توان به «من؛ روبات» اشاره کرد.

مقاله قبلیخداحافظی جک نیکلسون با عالم بازیگری به دلیل ابتلا به آلزایمر
مقاله بعدیبازگشت دکتر موروی وحشتناک به پرده نقره ای
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.