محمود بهزادی، وکیل سام رجبی فعال محیط زیست و عضو سابق موسسه حیات وحش میراث پارسیان که به اتفاق تعدادی دیگر از فعالان محیط زیست ایران از پنجم بهمن ماه ۱۳۹۶ در بازداشت به سر می‌برد گفت که تاکنون نه موفق به دیدار با موکلش شده و نه موکلش توانسته وکالت نامه را امضا کند.

آقای بهزادی گفت که او و دیگر وکلای پرونده فعالان محیط زیست از ۱۵ بهمن ماه ۱۳۹۶ وکالت نامه‌ها را ارائه داده‌اند اما بازداشت شده‌ها حتی از اینکه وکیل دارند اطلاعی ندارند.

مصطفی ترک‌همدانی، دیگر وکیل فعالان محیط زیست بازداشت شده در توییتر شخصی خود اعلام کرده است: «ناچارم شکست خودرا از پذیرش وکالت پرونده متهمین زیست محیطی اعلام کنم. دوماهست که با دستور دادیار ناظر زندان وکالتنامه‌ام را به بند ۲ الف تحویل دادم و تا کنون با یا بدون امضا برنگشته! تحقیق از متهم بی وکیل پس از۷۰ روز انفرادی چه حاصل جز بی‌اعتباری تحقیقات و هدر وقت و هزینه دارد؟ این تذهبون؟»

سام رجبی، هومن جوکار، نیلوفر بیانی، مراد طاهباز، طاهر قدیریان، امیرحسین خالقی و سپیده کاشانی، کارکنان و مدیران  سابق و فعلی موسسه «حیات وحش میراث پارسیان» که که چهارم و پنجم بهمن ماه بازداشت شدند همچنان در شرایطی در زندان به سر می‌برند که از حق داشتن وکیل محروم هستند. مرتضی آریا‌نژاد، حسن راغ، عارف زارع، حسن زارع و عبدالرضا کوهپایه از فعالان محیط زیست بندرعباس و علیرضا فرهادزاده مستند ساز حیات وحش، دیگر فعالان محیط زیست هستند که از هفتم اسفند ماه ۱۳۹۶ بدون دسترسی به وکیل در بازداشت به سر می‌برند.

خانواده‌های این فعالان برای اعضای زندانی خانواده‌های شان وکیل گرفته‌اند اما هیچ یک از وکلا تاکنون موفق به امضای وکالت نامه توسط موکلان شان نشده‌اند. محمود بهزادی، وکیل سام رجبی به کمپین گفت: “متاسفانه از ۱۵ بهمن تاکنون نتوانسته‌ایم وکالت نامه‌ای تحویل بدهند به این بچه‌ها و آنها امضا کنند حتی به متهمین آنطور که مشخص است اعلام نکرده‌اند که یک عده از وکلا می‌خواهند وکالت شما را بپذیرند.”

لیلی هوشمند افشار، مادر سام رجبی که اول فروردین ماه چند دقیقه‌ای با او ملاقات داشته به کمپین گفته است که «از قبل به من تذکر داده بودند که هیچ سوالی نپرسم و حتی اسم وکیل سام را هم به او نگویم.»

وکیل سام رجبی گفت: «ما دنبال این هستیم اعلام وکالت کنیم اما متاسفانه برای اولین بار است که چنین برخوردی می‌شود. من اعتراض کرده‌ام که حق ندارید با ما چنین برخوردی بکنید. حق دارند وکیل داشته باشند و این نقض قانون است. وکالت نامه‌ها راهم داده ایم بند ۲ الف سپاه که آنجا زندانی هستند و یک وکالت نامه دیگر هم از طریق دادیار فرستاده‌ام اما تاکنون پاسخی نگرفته‌ام. از لحاظ قانونی خودشان هم می‌دانند تخلف است. دادیار می‌داند تخلف است. بازپرس می‌داند تخلف است اما همچنان این روند ادامه دارد. در حالیکه می‌دانند هیچ کدام از تحقیقات بدون حضور وکیل، ارزش قانونی ندارد. به هر حال گفته‌اند هفته اینده بیایید و هر هفته می‌گویند هفته آینده.»

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان به نقل از کمپین حقوق بشر در ایران؛ براساس اصل ۳۵ قانون اساسی ایران «در همه دادگاه‌‏ها طرفین دعوی حق دارند برای خود وکیل انتخاب نمایند و اگر توانایی انتخاب وکیل را نداشته باشند باید برای آنها امکانات تعیین وکیل فراهم گردد.»

مقاله قبلیممانعت وزارت‌اطلاعات از سفر علمای اهل‌سنت به زاهدان
مقاله بعدیعراق به سوی یک جنگ چندجانبه دیگر؛ اتمام حجت در عراق
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.