تام هاردی قرار نبود نقش جان فیتزجرالد را در فیلم «بازگشته»ایفا کند،‌ اما یک تماس معمولی از سوی لئوناردو دی‌کاپریو باعث شد این اتفاق بیفتد.

 داستان فیلم «بازگشته» که درباره یک شکارچی به نام هیو گلس و نبرد او برای بقا است، توجه مردم و منتقدان را به خود جلب کرده،‌ نامزد دریافت ۱۲ جایزه اسکار شده و در باکس‌آفیس ایالات متحده هم رتبه اول را از آن خود کرده است.

قبل از اکران این فیلم، لئوناردو دی‌کاپریو به خاطر خوردن گوشت گاومیش خام و خوابیدن در جسد یک اسب خبرساز شده بود. با این حال او بود که بازیگر نقش مقابلش را انتخاب کرد تا در مقابل تام هاردی نقش‌آفرینی کند؛ کسی که تازه در دو فیلم محبوب «مد مکس:‌ جاده خشم» و «افسانه» نقش اصلی را بر عهده داشته است.

در واقع اگر به خاطر دی‌کاپریو نبود، هاردی هرگز نمی‌توانست نقش خود را در فیلم «بازگشته» به دست بیاورد چون الخاندرو گونزالس ایناریتو کارگردان ابتدا می‌خواست بهترین دوست ال چاپو یعنی شان پن در نقش جان فیتزجرالد قاتل ظاهر شود.

هاردی می‌گوید فقط چون دی‌کاپریو به او زنگ زد و درباره این نقش با او صحبت کرد بود، او این نقش مکمل را به دست آورد. به گفته هاردی، دی‌کاپریو به او گفت: تو باید قبل از اینکه بروی یک فیلم دیگر بازی کنی، بیایی این فیلم را تمام کنی.

به این ترتیب، بعد از ملاقات با ایناریتو و با توجه به اینکه هاردی می‌خواست یک بار دیگر با دی‌کاپریو کار کند – این دو در «سرآغاز» با هم بازی کرده بودند – این بازیگر ۳۸ ساله قرارداد بازی در این فیلم را امضا کرد.

به گزارش مهر به نقل از ایندیپندنت، ایناریتو و شان پن دوستانی صمیمی هستند، اما همکاری با دی‌کاپریو آنقدر برای ایناریتو مغتنم بود که روی حضور شان پن در این پروژه مقاومت نکرد.

مقاله قبلیایتالیا پول خرید ایرباس‌های ایران را تضمین کرد
مقاله بعدیجزییات ساخت «بلید رانر ۲» اعلام شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.